Serenade
Thursday, July 2, 2009
7/02/2009 01:43:00 AM

Η Γ. μου στέλνει κάθε χρόνο μήνυμα μόλις αλλάξει η ώρα και έρθουνε τα γενέθλια μου. Φέτος δε το έκανε. Αφού μου ευχήθηκε όλο το facebook, κατά τις 3, μου ευχήθηκε και ο Γ, λίγο αργότερα και η Φ. Καμία ώρα αργότερα μου έστειλε μήνυμα και η Γ. και τέλος ο Σ. από το FB.
Έχω να πω ότι παραξενεύτηκα και ένιωσα λίγο περίεργα. Εστίασα όμως σε όλους τους φίλους και γνωστούς [και άγνωστους – που και αυτοί ήταν πολλοί-] που μου ευχήθηκαν.
Καθόμουνα με την Κλ. και πίναμε νερό [?] στο σπίτι και περιμέναμε την Γ. που θα ερχόταν να δει κάτι σημειώσεις.
Νομίζω πως η Κλ. ήταν στο κόλπο. Όταν ήρθε της πρότεινα να καθίσουμε στο μπαλκόνι που ήτανε χαρά Θεού και είπε όχι.
Στις 7:20 χτύπησε το κουδούνι. Ανοίγω και περιμένω στην πόρτα. Βλέπω τη Γ. και άλλα 3-4 κεφάλια να εμφανίζονται με τσάντες και μια τούρτα με «22» απάνω. Το χαμόγελο μου είχε φτάσει στα αυτιά μου. Μη σου πω και πέρα απ’ αυτά.
Έσβησα τα κεράκια στη πόρτα χαζογελώντας.
Η Γ. και ο Σ. μου έδωσαν δώρο ένα καπέλο. Ναι πήρα επιτέλους το καπέλο που τόσο επιθυμούσα. Η Φ. και ο Γ. μου έδωσαν το «μέγα βιβλίο της τουαλέτας», το οποίο απ’ όσο είδα έχει πολύ γέλιο. Ο Α. έφερε την γαμάτη τούρτα.
Ο Β. δε ρώτησα που ήτανε γιατί μας προξενεύουν τον έναν στον άλλο. Βασικά με προξενεύουν και στον Β. και στον Α. που είναι και οι δυο ελεύθεροι.
Και όχι η έκπληξη, δε τελείωσε εδώ.
Σε κάποια φάση αναρωτήθηκα που είναι ο Γ. και πήγα να βγω στο μπαλκόνι αλλά η Φ. μου είπε να μη το κάνω. Υπέθεσα ότι μιλάει στο τηλ, με την αδερφή του και κάθισα. Μέχρι που πήρε την κάμερα και με φώναξε.
Βγαίνω η άμοιρη στο μπαλκόνι και κοιτάω από κάτω. Ήταν ο Β., αγκαλιά με την κιθάρα του και τραγουδούσε «Να ζήσεις Α. και χρόνια πολλά μεγάλη να γίνεις…» τα υπόλοιπα δε τα θυμάμαι. Κόντεψα να κατουρηθώ από τη χαρά μου! Χαχχαχα.Τώρα που το σκέφτομαι, γι’ αυτό φαγώθηκαν να σηκώσω τη τέντα!
Όταν τελείωσε το τραγούδι, οι γείτονες στο απέναντι μαγαζί που με βλέπουν κάθε μέρα να ξεσκίζομαι στο διάβασμα στο μπαλκόνι, χειροκρότησαν και αυτοί. Απίστευτο!
Ναι, μου έκαναν καντάδα! Χαχαχα!!

Μ’ αρέσει που πριν λίγες μέρες σκεφτόμουν «τι ωραία που θα ήταν να μου έκαναν έκπληξη». Γιατί ειδικά από τότε που ξεκίνησα σπουδές, τα γενέθλια μου τα κάνω μετά τις 6 Ιουλίου και μετά από παρακάλια δικά μου.
Μασαμπουκώσαμε σουβλάκια και απο 2 μπυρίτσες και εννοείτε ότι η τούρτα φαγώθηκε ολόκληρη. Τα παιδιά φύγανε κατά τις 10 [απίστευτα νωρίς για μας] γιατί δίνουμε αύριο.
Ωστώσο, ήταν τα πιο ωραία γενέθλια του κόσμου!
Labels: Μπαλόνια, σκέψεις, στιγμές, φιλαράκια, φωτογραφίες