Αν εξαιρέσεις τις εξόδους με τον πρώην μου [την διετή σχέση μου], επίσημο ραντεβού δεν είχα ξαναβγεί. Ακόμα θυμάμαι τι φορούσα τότε, στο πρώτο ραντεβού με τον Κ. και έχω να πω ότι μάλλον είχα ξεχαστεί να κοιταχτώ στον καθρέφτη! Εκείνου του άρεσα πάντως.
Μετά τα Χριστούγεννα, φέτος, βγήκα ραντεβού με τον Κεν. Αλλά δε το ήξερα. Δε μου είπε ότι ήταν ραντεβού. Εγώ νόμιζα πως απλά με έβγαλε έξω γιατί κόντεψα να κόψω φλέβες εκείνη τη μέρα.
Που χάθηκε ο Κεν? Αφού το κάναμε [ναι, έκανα σεξ μετά από 4 χρόνια], και ξαναπροσπάθησε μια εβδομάδα αργότερα, αλλά δεν γούσταρα να παρατάω το διάβασμα και να περιμένω με μια αποτριχωτική μηχανή στο χέρι για το πότε θα έχει όρεξη ο κύριος να βρεθούμε, έγινε το πιο γνωστό. Ξενέρωσα! Τώρα βέβαια με έχει block στο msn, άγνωστο γιατί, αλλά με τα μυαλά που κουβαλάει, τα όσα παθαίνει είναι του κεφαλιού του.
Καλύτερα, για να πω την αλήθεια, γιατί δε γούσταρα άλλο.
Θεωρία μου, νούμερο 6: «ο άνθρωπος που έχουμε δίπλα μας κατά διαστήματα, μας βγάζει διαφορετικές πτυχές του εαυτού μας». Δε φταίω εγώ που ήμουν γκρινιάρα, δύστροπη, απότομη και κακιά μαζί του. «Ο καθρέφτης, ότι του δείξεις δείχνει!».
Ραντεβού λοιπόν, βγήκα και το Σάββατο. Καλά πήγε μπορώ να πω. Το κανονίσαμε τελευταία στιγμή και δεν ήταν ότι καλύτερο το μέρος που πήγαμε, αλλά εντάξει. Μιλήσαμε μετά από το msn και εφόσον με ρωτούσε «πως μου φάνηκε» και «αν θα ξαναβγούμε» υπέθεσα ότι του άρεσα. Εκείνος, είναι ψηλός, μελαχρινός και 2 χρόνια μικρότερος. Εφόσον είναι του ’89 καλά ήμαστε! Παρακάτω δε πάμε, γιατί εκτός του ότι δε θέλω να μου φέρνουνε σοκολάτες στον Κορυδαλλό, θα νιώθω σαν μαμά. Γλυκούλης ο μικρός πάντως!
Και αυτό, όπως και το προηγούμενο εξάμηνο, είχα 10 ώρες την εβδομάδα Οικοδομική. Μόνο που αυτό το εξάμηνο πάω και στις 2!
Μέχρι και ο βοηθός που είναι και στα δυο μαθήματα με έχει πιάσει στο δούλεμα. Σήμερα, έκατσα να ξανακάνω την τομή και ρώτησα την καθηγήτρια που μου έκανε τις διορθώσεις και το είδε. Φεύγοντας μου λέει ο βοηθός:
«την Τετάρτη θέλουμε τις 4 τομές ε?»
«εε?» λέω εγώ με τρόμο πριν προλάβω να κάνω κλικ «ααα,ναι» απάντησα με μισή καρδιά όταν θυμήθηκα τι έλεγε.
και πριν είχε πει στην άλλη βοηθό
«πελάτισσα η κοπέλα. Την έχω και στην οικοδομική 3 και στην 1»
:S
Πρέπει να λιώσω στο σχέδιο!!!!
Ερώτηση:
Όλοι οι υπάλληλοι service του Γερμανού είναι τόσο πωρωμένοι που δίνουν το κινητό τους για να τους πάρεις μετά τις ώρες του καταστήματος?
Λίστα Updated!
Μελάνι για εκτυπωτή 6 ευρώ
Κούρεμα 12 ευρώ
Τσαγκάρης 6 ευρώ
Φόρμα παντελόνι 5 ευρώ
Καλτσόν 4 ευρώ? [δε ξέρω πόσο έχουνε στην Ελλάδα]
Διαφανές ρολό 110 gr. 10 ευρώ ...αυτό δυστυχώς προέχει.
Σύνολο 43 ευρώ
Μελάνι για εκτυπωτή 6 ευρώ
Κούρεμα 12 ευρώ
Τσαγκάρης 6 ευρώ
Φόρμα παντελόνι 5 ευρώ
Σύνολο 29 ευρώ
Θα ήθελα και γυαλιά ηλίου [8 ευρώ] και καμιά μπλουζίτσα. Αλλά προς το παρόν πρέπει να δω από πού θα βρω τα 30 ευρώ.
Η προσευχές δεν μετατρέπουν τις σταγόνες τις βροχής σε 2ευρα δυστυχώς.
Σήμερα ήταν μια γεμάτη μέρα. Ήμουν στη σχολή από τις 8:30 το πρωί μέχρι τις 17:00. Έκανα μάθημα μόνο 2 ώρες αλλά είδα και μίλησα με πολύ κόσμο.
Μετά τη σχολή πήγα στην Γ. να της συνδέσω το router. Μας κόψανε τη φόρα οι απεργίες όμως και δεν κάναμε πολλά.
Πάντως, πολύ μου αρέσει η Πέμπτη. Το ίδιο και ο εργαστηριακός μου. χιχιχιχι
Κυριακή βράδυ, πήγα Βασίλη. Από τότε που ήρθα Αθήνα, Βασίλη πάω κάθε χρόνο! Είχαμε και κράτηση, εντάξει έπρεπε να κάνουμε ακροβατικά για να μπορούμε να βλέπουμε καλά, αλλά μια χαρά περάσαμε. Το πρόγραμμα ήταν πραγματικά υπέροχο! Ξεκαρδιστικό! Είναι όλοι ένας και ένας εκεί μέσα. Ξενέρωσα που τελείωσε από τις 3, αλλά εντάξει, αν σκεφτείς ότι ξεκίνησε από τις 10….
Ο Βασίλης φυσικά, απερίγραπτος. Ακούω την φωνή του και λιώνω. Απλά υπέροχος. Ο Μαχαιρίτσας, το ίδιο, αν και δυστυχώς δεν είπε το «ψυχή βαθειά» και το «rock n roll στο κρεβάτι». Όταν άκουσα τον Μπουλά δε να τραγουδάει το «παλιό μου παλτό» τα είδα όλα! Τι φωνάρα έχει ο άνθρωπος ρε συ! Δε περιγράφετε! Ο Ζουγανέλης μια χαρά και δυο τρελάρες και ο Σταρόβας που βασανίστηκε να γράψει το «τραγούδι μικρό». Τέλειοι σου λέω!!! Δεν ήταν μόνο τα τραγούδια, αλλά κάτι το να γεμίσουνε το 5ωρο πρόγραμμα, κάτι το ότι όλοι είναι πάνω από 50, είχε πολύ διάλογο, αλλά καθόλου μα καθόλου βαρετό! Είχαμε ψοφήσει στο γέλιο!
Γύρισα σπίτι στις 4 το πρωί, έκανα μπάνιο και ξάπλωσα. Στις 9 ξύπνησα και έφυγα για να κανονίσω κάτι δουλειές. Τελείωσα, ήρθα σπίτι άλλαξα και έφυγα κατευθείαν για τη σχολή. Όπου φυσικά δεν έγινε μάθημα. Ευτυχώς, γιατί το πρώτο ποτήρι καφέ το ήπια στις 11:30.
Πήρα και το κινητό σήμερα! Ναι χαμογελάνε και τα μουστάκια μου [να θυμηθώ να τα αποτριχώσω τώρα που το είπα κιόλας].
Είναι σεξιιιιιιιιιιιιιιιιιι!!!!
Και η Ferrari μου το ίδιο. Λιώωωωωωωνωωω!!! Έβαλα και την αφίσα πάνω από το γραφείο μου και την χαζεύω συνέχεια!
P.s. όχι αύριο δεν γιορτάζουμε το "όχι που είπαμε στους Τούρκους" [ναι ακούστηκε και αυτό!]. Έτσι και αλλιώς, αύριο είναι μόνο ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου. Η έναρξη της Επανάστασης του 1821 ανακηρύχτηκε στις 17 Μαρτίου. Ναι έχω πάψει να πιστεύω αυτά που μας μάθαιναν στο σχολείο εδώ και πολύ καιρό.
Labels: έξοδος, αλλαγή, φωτογραφίες
Ωραία μέρα σήμερα!
Ξεκίνησε λίγο βαρετά και κοιμισμένα όμως. Έκανα αγγλική ορολογία και ήταν απίστευτα βαρετά γιατί η professor μας μετέφραζε ακόμα και το «It used for..». Κόντεψα να κόψω τις φλέβες μου. Είναι η τέταρτη φορά που κάνω αγγλικά στη σχολή. Τις προηγούμενες τρεις δε πάτησα στη θεωρία [τα 3 πρώτα εξάμηνα], και όχι δε πρόκειται να το κάνω τώρα.
Ωραία μέρα σήμερα πάντως!
Όλο αυτό έλεγα την ώρα που χάζευα με την άνεση μου το κουκλί στο εργαστήριο. Καθίσαμε και πίσω πίσω, εγώ στη μέση του διαδρόμου και όταν αυτός πήγαινε πάνω κάνω στον διάδρομο παραδίδοντας μάθημα, είχα μια χαρά θέα.
Βασικά, ευτυχώς που έκανε αυτός το μάθημα γιατί εγώ έχω πάρει καλό βαθμό σε αυτό [και δε θα το παραδώσω την επόμενη εβδομάδα] έτσι δεν χρειαζόταν να γράφω, και αντί να κοιτάω το ταβάνι [το έκανα σε κάποια φάση] χάζευα εκείνον.
Δε πάμε καλά!! Αυτά που δε κάναμε στο γυμνάσιο τα κάνουμε στα 21. Αλλά εγώ φταίω που για πρώτη φορά έχω ωραίο καθηγητή!?
Φτου φτου φτου μη το ματιάσω το παλικάρι κιόλας.
Κατά άλλα καλή μέρα σήμερα. Περιμένω την διορθωτική για να αφήσω ένα μάθημα που δε πρόκειται να το περάσω για να πάρω εφαρμοσμένα που έχω 80% πιθανότητες.
Έχω μέρες να γράψω. Το πρόσεξα ξανά αυτό. Όταν είμαι καλά ψυχολογικά, παραμελώ το blog, το οποίο έχω σαν ημερολόγιο ή σαν κάποιο φίλο στον οποίο μπορώ να λέω/γράφω τα πάντα χωρίς να φοβάμαι αν θα τον πληγώσω ή αν θα με κρίνει.
Γιατί, οι «κρίνοι» ανάμεσα μας, είναι πολλοί!!
Άσχετα αυτά.
Χθες πήγα στη σχολή για την συνέλευση. Εκεί που όλα έδειχναν πως θα είναι μια συνέλευση χαμηλών τόνων, το παιδί που μου αρέσει από μια παράταξη, έδωσε αφορμή για φωνές.Κλασσικό. Αν δεν έχεις πατήσει ποτέ το πόδι σου σε συνέλευση, ΝΤΡΟΠΗ ΣΟΥ! Αφενός γιατί η γνώμη σου μετράει, και μετά δε πρέπει να παραπονιέσαι για τις «αποφάσεις των λίγων», αφετέρου γιατί γίνετε της πουτάνας!
Πάντως αυτό το παιδί πολύ μ’ αρέσει. Αν και δεν είναι και ιδιαίτερα όμορφος. Έτσι και αλλιώς δε μου αρέσουν οι πολύ ωραίοι. Βέβαια έκανα το κλασσικό. Σε δυο φάσεις που ήμασταν έξω από το αμφιθέατρο και προχωρούσα κοιτώντας τον, μόλις οι ματιές μας συναντήθηκαν, κοίταξα αλλού και δεν τον ξανακοίταξα. Η κλασσική βλακεία μου.
Τέλος πάντων!
Είναι μια εβδομάδα που μιλάω με ένα πιτσιρίκι και σε κάποια φάση πρέπει να βρεθούμε κιόλας, αλλά είναι νωρίς ακόμα. Καλά δεν είναι πολύ πιτσιρίκι, είναι στα 19. Αλλά όταν λέω εγώ ότι τα πιτσιρίκια σήμερα μας φόρεσαν τα γυαλιά, με λένε υπερβολική!
Labels: ηρεμία, νέα, σχολή, φλερτ


Labels: mobile, φωτογραφίες
Χθες πήγα μονοήμερη. Στο Μενίδι! Μένουν εκεί δυο συμφοιτήτριες μου και η μια μας έκανε το τραπέζι πριν χαθούμε τελείως.
Πήγα μαζί με την Γ. και άλλη μια κοπέλα από τη σχολή, φάγαμε, τσακίσαμε τρίγωνα και τσουρέκι. Ήπιαμε καφεδάκι και πήγαμε βόλτα στο πάρκο. Σαν να πήγαινε το σχολείο εκδρομή. Τρελό γέλιο!! Είδαμε τις πάπιες και πήγαμε και στο εμπορικό κέντρο για φαί. Πάλι! Γύρισα σπίτι στις 9 το βράδυ, πτώμα.
Σήμερα, ευτυχώς η άλλη ξύπνησε νωρίς και έφυγε, έκανα τον Abdul. Καθάρισα τα μπαλκόνια, τα κάγκελα τους, τα παράθυρα, το μπάνιο, το δωμάτιο μου και έκατσα. Τελείωσα και τον πρώτο κύκλο csi.
Labels: έξοδος, νέα, φιλαράκια
Αυτή η εβδομάδα πέρασε πολύ γρήγορα. Φυσικά και είχα και πονοκέφαλο. Χθες. Το αναφέρω κάθε φορά γιατί αφού είναι σαν ημερολόγιο, όταν το καλοκαίρι ξαναπάω στον νευρολόγο πρέπει να σημειώσω τις ημερομηνίες.
Η μαμά είχε μιλήσει με την τράπεζα και ο Mister που μας εξυπηρετεί πάντα της είπε ότι και καλά έβαλα λάθος pin την πρώτη φορά και μπλοκαρίστηκε. Η μάνα μου σαν άσχετη που είναι το έχαψε και με πήρε να μου το πει. Σκύλιασα φυσικά. Πήγα σε 6 υποκαταστήματα [μαζί με αυτό που πήγα στα Γιάννενα]. Κανένα δε μου έβγαλε την ειδοποίηση «εισάγετε κωδικό PiΝ», με έβαζε κανονικά στον λογαριασμό και απλά μου έλεγε ότι «το υπόλοιπο σας δεν επαρκεί» ενώ είχα μέσα 100 ευρώ.
Και σήμερα, πήγα στο O. και μετά στην Κ. Αφού με απόρριψαν και οι δυο, επισκέφτηκα την E., η οποία τελικά μου έβγαλε λεφτά!! Επιτέλους, γιατί είχα μείνει με 4 ευρώ. Σε κάποια φάση θα σηκώσω όλα τα λεφτά μου και θα την παρατήσω. Το καλοκαίρι που θα πάω Κύπρο, θα πάω προσωπικά να κλείσω τον λογαριασμό για τους χέσω.
Πολύ csi ny βλέπω μου φαίνετε. Είδα ένα όνειρο προχθές άστα να πάνε. Ωραίο ήτανε πάντως.
Labels: ημικρανίες, νέα, σκέψεις
Για το 3ημερο, δεν ακολούθησα τα παιδιά στην Πάτρα γιατί είχα ήδη κανονίσει να πάω Γιάννενα. Ευτυχώς που δε το έκανα δηλαδή γιατί η Τράπεζα κρατάει ομήρους τα λεφτάκια μου γιατί η κάρτα λέει μπλοκαρίστικε.
Θα τους σκυλοβρίσω αύριο και άμα ξαναδούνε λεφτά εκεί μέσα να μου τρυπήσεις και το άλλο ρουθούνι!
Ωραία πέρασα στο χωριό πάντως. Αν και κάναμε 7 ώρες να πάμε και 7 να γυρίσουμε. Ησυχία και τζάκι. Τέλεια!
Κοίτα τώρα τι λέει το ζώδιο μου:
Μη χάνετε το χρόνο σας εκδηλώνοντας, πρώτες εσείς, το ενδιαφέρον σας για έναν άντρα, ο οποίος ενδεχομένως να διατηρεί μια πιο συγκρατημένη στάση απέναντί σας. Θυμηθείτε ότι όταν κάποιος αναλαμβάνει το ρόλο του κυνηγού, ο άλλος αναγκάζεται να νιώσει «θήραμα» και το είδος των αντρών που σας ελκύουν... φρικάρει σ’ αυτή τη θέση.
Πλησιάστε: Ταύρους, Δίδυμους και Ιχθύς. Απομακρυνθείτε από Κριούς και Τοξότες.
Χαχαχαχαχαα!!!! Μας πήρανε χαμπάριιιιιιιιι!!
Και φυσικά ο κ. Πανόπουλος που με διαβάζει:
Το θετικό είναι ότι ανακτάς την παλιά σου ζωτικότητα και ότι αισθάνεσαι ενεργητικός. Μπορείς να φλερτάρεις, να επιτίθεσαι, να διεκδικείς, να σαρκάζεις, να ανανεώνεσαι, να προχωράς επαγγελματικά και βεβαίως να μην αφήνεις αναπάντητες τις προκλήσεις. Αυτή είναι η μια πλευρά του νομίσματος, γιατί από την άλλη πλευρά βρίσκεται θυμός που δεν μπορεί να εκφραστεί, παράπονα που δεν λέγονται, αποφάσεις που δεν παίρνονται, εκνευριστική κυκλοθυμία και χρονοκαθυστέρηση στις αντιδράσεις.
Με έπιασε αυτή η χαζοχαρούμενη διάθεση και πραγματικά χέστικα για το αν με γράφουν κάποια άτομα. Εντάξει αυτό λέγεται και σταρχιδισμός!
Θα κάτσω να δω καμιά ταινιούλα τώρα και το πρωί λέω να πάω στην Εφορία.

Labels: ζώδια, ταξίδια, τριήμερο, φωτογραφίες
Labels: φωτογραφίες
+Είμαι πολύ καλά.
+Φτύσε με!!!!
+«Θα ‘ναι σαα νααααα μπαααααίνει ηηηη άνοιξηηηηηη»
+«Θωμά είσαι σπίτιιιιιιιιιιι??????????? Γιατί σε παίρνωω και μιλαααααααειιιιι»
Φτύσε με λέμε!! Όχι δε τα έφτιαξα με τον Θωμά που θα πάει στην Χαβάη, απλά μου την έδωσε η Άνοιξη. Ειδικά όταν είδα χθες την αμυγδαλιά!
Α, τώρα που το θυμήθηκα. Είχα μάθημα σήμερα με το κουκλί, και σε κάποια φάση μου ήρθε να τον πιάσω και να τον πατήσω κάτω!
Σκηνικό: γεμάτο το εργαστήριο, καθόμασταν ο ένας πάνω στον άλλον, κυρίως νέοι. Ο κύριος καθηγητής, έκανε ερωτήσεις και αφού δεν τα ήξερε κανένας από τους νέους και βαριόμουν αφόρητα [κάναμε το λάθος, και από συνήθεια καθίσαμε μπροστά] απαντούσα εγώ. Στην Τρίτη φορά που το έκανα, λέει: «από τους νέους να ακούω»! Μου ήρθε να σηκωθώ και να τον αρχίσω στα χαστούκια!!!
«Αν δεν ήθελες να απαντάμε ρε κύριος ας μου βάζατε ακόμα 0,5 να το κατοχύρωνα για να μην έρχομαι!!».
Αλλά αντ’ αυτού, έκοψα μια λευκή κόλλα και άρχισα τις καλλιτεχνίες.
Πέταγε το δεξί μου μάτι το πρωί. Και λέω «ποιόν θα δω, ποίον θα δωω». Ποιόν είδα?!?! Τον ψηλό!!!! Όποτε πετάει το δεξί μου μάτι, βλέπω τον ψηλό! Αυτόν που μου άρεσε από το πρώτο εξάμηνο. Χαχαχα!
Labels: video, ηρεμία, νέα, σχολή, φλερτ
Χθες, πρώτη μέρα στη σχολή, ξαναγράφτηκα στατική 1 [στο τέλος θα την περάσω με 9] και αφού γράφτηκαν και οι υπόλοιποι στο μπετόν 2, πήγαμε να φάμε και πήγαμε για καφέ. Αράξαμε αρκετή ώρα, παίξανε τάβλι μετά παίξαμε και taboo και αναχωρήσαμε για τα σπίτια μας μετά από κανένα 2ωρο.
Σήμερα, δώσαμε το παρόν μας στις 8:30 [ με πρόδωσε η νύστα μου και αντί να σηκωθώ στις 7, σηκώθηκα στις 7:50] και αφού μέχρι τις 9:30 είχαμε γραφτεί σε 2 εργαστήρια, καθήσαμε όλοι στα τραπεζάκια και κόβαμε κίνηση.
Σε μια φάση απόλυτης βαρεμάρας και ευτυχίας, και ενώ κοιτάζαμε το απόλυτο κενό, γυρίζει και μου λέει η Γ.:
«Ωραία ζωή»
«Μμμμ» της απάντησα.
Στο λεωφορείο ήτανε ένα παιδί, πιτσιρίκι καλύτερα, [γιατί πρέπει να ήταν γύρω στα 17-18], πολύ γλυκούλης. Σε κάποια φάση ενώ τον χάζευα [μεγάλο πράγμα τα γυαλιά ηλίου] σαν να ένιωσα λίγο περίεργα. Εκείνο το περίεργο όταν διασταυρωθεί το βλέμμα σου με κάποιον. Γύρισα γρήγορα το κεφάλι αλλού και χαμογέλασα.
Αυτό με έκανε να σκεφτώ: ή είμαι τεκνατζού ή κάτι άλλο γίνεται.
Κάτι άλλο γίνεται και θα σου πω τι. Τα πιτσιρίκια σήμερα, έχουν αποθρασυνθεί τελείως. Και καλά κάνουν. Φλερτάρουν χωρίς να νοιάζονται. Έχω προσέξει πως ένας μικρός θα με πλησιάσει άμεσα, χωρίς πολλά πολλά. Ενώ ο μεγάλος θα κάνει τα πράγματα πολύπλοκα, σε κάνει να νιώθεις άβολα.
Μπορεί να ήμουν πιο άπειρη από τον μικρό που είχα μια περιπετιούλα το καλοκαίρι αλλά εξακολουθούσα να νιώθω πως έχω κάτι παραπάνω. Περίεργος υπεροπτισμός. Αν υπάρχει τέτοια λέξη.
Ίσως πάλι να μην φταίει ο μικρός ή ο μεγάλος αλλά εμείς. Φλερτάρω τον μικρό μη ξέροντας που θα οδηγήσει αυτό [το κατώτερο όριο ηλικίας είναι τα 17 κορίτσια, μη καταλήξουμε και στον Κορυδαλλό] ενώ φλερτάροντας ένα μεγαλύτερο άντρα ή έστω συνομήλικο έχουμε προσδοκίες για κάτι παραπάνω.
Δυστυχώς το είδος που θέλει να σε γνωρίσει καλύτερα έχει αρχίσει να εξαφανίζεται όπως τα panda και όλα τα αρσενικά, ανεξαρτήτου ηλικίας θέλουν να δουν τα εσώρουχα σου. Όχι αυτά που είναι στο συρτάρι.
Η απορία μου πάντως δε λύθηκε. Μήπως είμαι τεκνατζού??
Labels: έξοδος, ερωτήματα, ηρεμία, σχολή, φλερτ
Labels: games



Labels: φωτογραφίες
Χθες βράδυ γύρισα σπίτι και πέταξα σε μια τσάντα τα ρούχα μου και πήγα να συναντήσω την Σκιά και ένα φιλαράκι μας για να βγούμε. Εγώ ντύθηκα Ράνια, η Σκιά κάτι μεταξύ Octoberfest και ροζ dvd με πούπουλα και ο Π. περίεργος περαστικός.
Ο Π. με μαύρα ρούχα και περίεργα γυαλιά. Η Σκιά όλο ροζ, με πούπουλα γύρω από τον λαιμό και ένα αναμνηστικό από το Octoberfest κρεμασμένο στον λαιμό και αυτό και τέλος, εγώ με στενή μαύρη φούστα ταγέρ μέχρι το γόνατο, λευκό πουκαμισάκι και μαύρο πουλόβερ από πάνω και για το τελείωμα [αποτελείωμα καλύτερα] μια αφάνα! Σούργελα εντελώς!
Για να μετακινηθείς με αμάξι Σάββατο βράδυ πρέπει να έχεις σοβαρά προβλήματα σαδομαζοχισμού, έτσι εμείς με τα πόδια μας μόνο σαν μέσο μεταφοράς, περπατήσαμε μέχρι τα Village. Δεν είχε τόσο κόσμο όσο την περασμένη εβδομάδα και ήταν ΟΛΟΙ ξενέρωτοι!!! Μόνο εμείς είχαμε ντυθεί!! Το καταύχαριστηθηκαμε όμως! Τρελό γέλιο!
Γυρίσαμε σπίτι σκούζοντας από τους πόνους, φάγαμε τα φανταστικά spring rolls που έκανε η «μαμά-Σκιά» [ανακαλύψαμε από πού πήρε τα ταλέντο στη μαγειρική η Σκιά] και αφήσαμε τη Σκιά να μας ποτίσει ένα πράγμα με lime που ξεχνάω το όνομα του. Αν και πότης δε μου άρεσε καθόλου. Ήπια μόνο 2 γουλιές και αυτές ήταν επεισοδιακές. Που πήγε ο καιρός που πίναμε μπύρες?!
Τέλεια πέρασα πάντως! Ειδικά όταν στο άσχετο, έσπαγα τα κενά ησυχίας με το «ότι λέω, λέει, έχω ένα παπαγάλοοοοο». Τι κόλλημα και αυτό!
Και επανέρχομαι στα παιχνιδάκια:
1ο παιχνίδι:Είναι να αφιερώσω 2 τραγούδια στον φίλο/γκόμενο όπως τον λένε αυτές τις μέρες δηλαδή. Επειδή δεν έχω κάτι συγκεκριμένο αυτό τον καιρό λέω πως θα αφιέρωνα σίγουρα κάτι από Παπακωνσταντίνου και το 2ο οτιδήποτε, από Him, Marilyn Manson μέχρι Timbaland. Εξαρτάται πόσο με εκνευρίζει και πόσο μου αρέσει.
Το 2ο παιχνιδάκι έχει ως εξής:
1. Πιάσε το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά σου.
2. Άνοιξε το βιβλίο στη σελίδα 123 (αν το βιβλίο διαθέτει λιγότερες από 123 σελίδες, άφησέ το και πήγαινε στο επόμενο κοντινότερο).
3. Βρες την πέμπτη περίοδο (=από τελεία σε τελεία) της σελίδας.
4. Ανάρτησε τις επόμενες τρεις περιόδους (δηλ. την έκτη, την έβδομη και την όγδοη).
5. Ζήτα από πέντε ανθρώπους να κάνουν το ίδιο.
Έχουμε και λέμε λοιπόν.
«You can’t get this bluw chintz anymore. I hope you won’t be too hot. I still think it’s best to sleep without the covers in the summer.»
Αυτό λέει ο Stanford στο βιβλίο της Candace Bushnell, sex and the city.
3o παιχνίδι, μας καλεί να βάλουμε μια φωτογραφία απο την παιδική μας ηλικία.
Αυτή με κάνει να γελάω κάθε φορά!
Και να κάνω και εγώ ένα 4ο παιχνιδάκι. Που πίνεις τον καφέ/τσάι/χυμό/φαρμάκι ή ότι άλλο πίνεις τέλος πάντων. Βάλε photos!
Για τα παιχνίδια καλώ:
vvampirellaa
me
Θυμήσου πως με λένε
Πριν βγάλετε μπαζούκες και πυροβόλα, διαλέξτε ότι παιχνίδι θέλετε, αν βαριέστε πολύ απαντήστε τα όλα:p
