Με αφορμή το σχόλιο του συμπλοκίτη Eximnos, θεώρησα πως έπρεπε να μιλήσω για μια καθημερινή μου συνήθεια. Καλά, το σκότωσα, πολύ μελό το έκανα! Λοιπόν, μέχρι το καλοκαίρι, μπορεί να έπινα και 4 ποτήρια καφέ την ημέρα. Συνήθως φραπέ ή νες. Το χειρότερο δηλαδή. Έτυχε μέρα, να πιω το τέταρτο ποτήρι καφέ στις 9 το βράδυ από τα starbucks. Δε διαπίστωσα επίδραση πάνω μου, ίσως γιατί, ταξίδευα την επόμενη ημέρα στις 7 το πρωί.
Η καφεΐνη είναι φυσική ουσία που περιέχεται σε πολλά φυτά. Η καφεΐνη μπορεί επίσης να κατασκευαστεί με χημική σύνθεση και χρησιμοποιείται ως προσθετικό σε τρόφιμα, ροφήματα, ποτά και αναψυκτικά.
Η καφεΐνη έχει σημαντικές ιδιότητες που επηρεάζουνδιάφορα συστήματα του οργανισμού.
Επηρεάζει τον εγκέφαλο και είναι στην ουσία ένα διεγερτικό του κεντρικού νευρικού συστήματος. Πρόσφατες έρευνες έδειξαν ότι σε μέτριες δόσεις βελτιώνει τη μνήμη. [ δεν έχω διαπιστώσει κάτι τέτοιο]
Η καφεΐνη επιδρά και στο ουροποιητικό σύστημα. Έχει διουρητική ιδιότητα. [ναι!]
Θεωρείται ότι σε ψηλές δόσεις λόγω της αυξημένης διούρησης μπορεί να προκαλεί αφυδάτωση. Για το λόγο αυτό όσοι πίνουν ροφήματα ή ποτά με ψηλές συγκεντρώσεις καφεΐνης θα πρέπει να παίρνουν και άφθονο νερό.[ Συστήνετε μια γουλιά νερό, για κάθε γουλιά καφέ]
Προϊόν mg καφεΐνης (κατά μέσο όρο)
Καφές φίλτρου 63 mg
Καφές στιγμής [φραπέ/Nes] 90 mg
Ντεκαφεϊνέ 3 mg
Ντεκαφεϊνέ στιγμής 2 mg
Τσάι 42 mg
Τσάι στιγμής 30 mg
Παγωμένο τσάι 70 mg
Κακάο ρόφημα 4 mg
Σοκολατούχο γάλα 5 mg
Coca-cola 16 mg
Σοκολάτα γάλακτος 6 mg
Μαύρη ημίγλυκη σοκολάτα 20 mg
Σοκολάτα ζαχαροπλαστικής 26 mg
Σιρόπι με γεύση σοκολάτας 4 mg
Τα Χριστούγεννα που πήγα Κύπρο, η μαμά είχε αγοράσει καφετιέρα. Και επειδή τρελαίνομαι για γαλλικό με γεύση φουντούκι. Αυτό έπινα. Γέμισα τον ατομικό μου Θέρμο [χωράει μέχρι 2 κούπες καφέ], 2 φορές την ημέρα. Δεν το έπινα όλο βέβαια. Όταν γύρισα πίσω, που δεν είχα καφετιέρα, έπινα νες. Έπινα το πολύ 2 γουλιές. Μου φαινότανε πολύ βαρύς. Έτσι πήρα μια καφετιέρα. Πήρα και τον αγαπημένο μου καφέ. Ο καφές δεν είναι ίδιος βέβαια, και ίσως να φταίνε τα φίλτρα δε ξέρω. Πόση διαφορά έχει η καφετιέρα των 10 ευρώ και η καφετιέρα των 20?!?
Αποτέλεσμα? Να έχω μειώσει τον καφέ στο ένα φλιτζάνι την ημέρα. Τις υπόλοιπες ώρες, πίνω amita motion, χορηγός θετικής ενέργειας [ούτε να με πλήρωναν, τέτοια διαφήμιση! χαχχα]
Πάντως, εγώ θέλω να πάω starbucks!!! Πεθύμησα να πιω Frappucino caramel!
Πηγή: Καφεΐνη: Εθισμός και απεξάρτηση
Labels: random
Labels: νέα, φωτογραφίες

Πεθύμησα να κοιμηθώ με το εσώρουχο, αλλά να είμαι σκεπασμένη με το πάπλωμα μου.
Να κάνει ζέστη, αλλά να ψιχαλίζει και λίγο.
Να γυρίζω σπίτι και να ανοίγω τις μπαλκονόπορτες.
Να πιω amita, χωρίς να ανατριχιάζω από το κρύο.
….γιατί όσο να ‘ναι, την άνοιξη, όσο χάλια και να ‘σαι, ο καιρός σε αναγκάζει να χαμογελάς και να ελπίζεις.
Labels: άχρηστες σκέψεις
Γύρισα σπίτι στις 12:30, από εκείνη την ώρα, κάνω σημειώσεις για τις Μηχανολογικές που δίνω τη Δευτέρα.
Τελείωσα στις 7, είδα House και τώρα κάθομαι στο pc και προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου να διαβάσει. Αλλά τι να πρωτοδιαβάσω?!?! Δίνω 2 μαθήματα τη Δευτέρα και δε ξέρω πιο να διαβάσω!
Θέλω να ξαπλώσω στον καναπέ και να βλέπω τηλεόραση. ΒΑΡΙΕΜΑΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΩ!!! Και να πω ότι έχω και κάτι καλύτερο να κάνω? Τίποτα δεν έχω να κάνω.
Σκατά φέτος. Πάλι. Γιατί δηλαδή εγώ να μη τα πιάνω με την πρώτη? Γιατί να μη τα θυμάμαι? Βλάκας δεν είμαι.
Μια ζωή στο κωλοτει θα μείνω! Αν δεν είχα και τα μαθηματικά και τον μαλάκα τον Φωτόπουλο ίσως να βοηθούσε.
Σιχαίνομαι την ησυχία. Για να διαβάσω, θα πρέπει να κλείσω την Tv λες ε? Και ‘γω το λέω, αλλά σιχαίνομαι την ησυχία.
Θα συνεχίσω να διαβάζω το θεωρητικό και αύριο θα λύσω ασκήσεις για το άλλο. Και το πολύ πολύ, διαβάζω το θεωρητικό και το άλλο το δίνω 2η εξεταστική
Labels: γκρίνια, εξεταστική
ΧΡΕΙΑΖΟΜΕ ΚΙΝΗΤΟ!!!
Ως γνωστόν, έχω αγοράσει ήδη 2 φορτιστές. Για ένα διάστημα [όταν χάλασε και ο δεύτερος μέσα σε διάστημα 8 μηνών], το βόλεψα κολλώντας το με cellotape για να μην αναγκάζομαι να το κρατάω. Τώρα πια, πρέπει να το κρατάω και με απίστευτη δύναμη!! Ξέχασε να μου φέρει το φορτιστή της η Γ. προχθές, ε δεν ήθελε και πολύ, χθες βράδυ έπεσε σε κώμα.
Προς το παρόν έβαλα την κάρτα στο άλλο κινητό, το παλαιολιθικό και περιμένω να έρθει ο λογαριασμός της netone, με τα τέλη σύνδεσης, και από τον επόμενο μήνα θα βάλω λεφτά στην άκρη για κινητό.
Τα νεύρα μουυυυυυ!! Θελωωω κινητοοοοοοοοοοοοο
Λέω να πάρω από το ebay.
Αν κάποιος είναι γνώστης του αντικειμένου ας με ενημερώσει, γιατί δε μπορώ να κάνω φυσιολογική συνεννόηση περί του θέματος με τον αδερφό μου!
Labels: mobile, νέα, φωτογραφίες
Η συνταγή:
++ 500γρ. χυλοπίτες [αν και η μαμά είπε ότι δεν έπρεπε να το βάλω όλο]
++ 1 κουτί αποφλοιωμένα ντοματάκια [πρόσθεσα και λίγο χυμό ντομάτας για να κοκκινίσει κι άλλο]
++ 1 ποτήρι ελαιόλαδο [έβαλα στο περίπου, όσο να φτάσει σε όλο το ταψί]
++ Αλάτι, πιπέρι
++ Κοτόπουλο [για 500γρ, έβαλα 4 κομμάτια φιλέτο, στήθος]
++ νερό 1 εως 3 ποτήρια
Εκτέλεση:
Βάζουμε το στήθος στο ταψί, το αλατοπιπερόνουμε [το έκοψα σε κομμάτια στο μέγεθος παλάμης] και λαδώνουμε. Προσθέτουμε τα ντοματάκια και το βάζουμε στο φούρνο [σε μικρό, φοιτητικό φουρνάκι στο έψησα στους 150 για αρχή] μέχρι το κοτόπουλο να ροδίσει. Προσθέτουμε και ένα ποτήρι νερό. Το παρακολουθούμε και το γυρνάμε που και που.
Όταν πια έχει ροδίσει, προσθέτουμε τις χυλοπίτες και προσθέτουμε περίπου 2 ποτήρια νερό. «Τακτοποιούμε» τις χυλοπίτες έτσι ώστε να είναι καλυμμένες από το νερό. Αν δεν καλύπτονται όλες, τις αφήνουμε και απλά ανακατεύουμε πιο συχνά. Όταν αρχίσει και πίνει το νερό, ίσως σας φανεί πολύ άσπρο, αν θέλετε προσθέτετε λίγο χυμό ντομάτας. Σε φούρνο αέρος ψήνετε σε 1 ώρα. Σε φουρνάκι σαν το δικό μου έκανε 1μιση.
Σημ.: κάθε φορά που προσθέτουμε νερό, βάζουμε και λίγο αλατάκι. Προσοχή μη γίνει λύσσα, ειδικά αν θα το σερβίρετε με κεφαλοτύρι που είναι αλμυρό τυρι.
Δεν έχω τη συνταγή μπροστά μου και έγραψα ότι έκανα, ελπίζω να μην παρέλειψα κάτι. Το τσακίσαμε. Βέβαια, αν και έβαλα μεγάλες δόσεις στα πιάτα μας, έμεινε φαί αρκετό για ακόμα 3 άτομα!
Τα παιδιά, φέρανε και ένα θεϊκό γλυκό μαζί τους, από το MAX PERRY, ένα κατάστημα χειροποίητης σοκολάτας. Ήταν απλά ΤΕΛΕΙΟ! Τσουρέκι, σιροπιαστό με σοκολάτα από μέσα [τέτοιο έχει και το ζαχαροπλαστείο Μους στον Πειραια, το οποίο είναι υπέροχο επίσης] και σοκολάτα με φουντούκια από πάνω!
Καθίσαμε στο σαλόνι και έκανα ολόκληρη μετακόμιση [έφερα laptop, ηχεία, κεραία] για να έχουμε tv. Μ’ άρεσε και τα άφησα εδώ και για σήμερα. Θα δω πως θα τα βολέψω σήμερα που γυρνάει από το ταξίδι η συγκάτοικος, γιατί το πρωί που ξυπνάω και βλέπω tv, εκείνη κοιμάται και θα την ενοχλεί ο ήχος [όσο χαμηλά και να το έχω, ακούγεται.].
Αργότερα είχα κι άλλες επισκέψεις… ναι ήρθε ο Ken, μη με βρίσεις. Το ξέρω ότι έλεγα περίεργα στα περασμένα Post αλλά και πάλι τον είδα. Ωραία πέρασα[με] όμως.
Τώρα, χαλαρά. Κάνω το Post, κλείνω το msn και στρώνομαι στο διάβασμα για να μην τρελαθώ την επόμενη εβδομάδα.
Labels: random, νέα, συνταγές, φιλαράκια, φλερτ
Τι ειρωνεία.. πάνω που έψαχνα ευκαιρία να του πω να έρθει, αυτός με αποφεύγει… όχι γλυκέ μου, δε λυπάμαι που μιλάω πολύ από το msn, δε λυπάμαι που τρώω κατεψυγμένη πίτσα, δε λυπάμαι που δεν έχω προφίλ γκόμενας, δε λυπάμαι που δε μου μιλάς. Γιατί, ότι παθαίνεις, είναι του κεφαλιού σου. Εσύ φταις. Αλλά είσαι πολύ αλαζόνας για να το αποδεχτείς.
Προσπαθώ να σου δείξω ότι δεν είναι όλοι κακοί, ότι τα πράγματα μπορούν να είναι απλά. Αν καταφέρω θα του τα πω και από κοντά. Προς το παρόν δηλώνω γκαντέμο. Τέλος.
P.s.1Αύριο περιμένω τον Σ. και την Γ. για φαγητό. Θα τους μαγειρέψω Χυλοπίτες με κοτόπουλο. Τα υπόλοιπα αύριο.
P.s.2. Πεθύμησα να δω ωραίο όνειρο. Έχω καιρό να ονειρευτώ.
Labels: άχρηστες σκέψεις
Σκέφτομαι ότι θέλω σχέση. Τι εννοώ?
Εννοώ ότι θέλω κάποιον που όταν είμαι χάλια, να με αγκαλιάσει και να μου πει ότι όλα θα πάνε καλά, ακόμα και όταν δεν είναι όλα καλά. Κάποιον που θα του αρέσω όπως είμαι, που να μη μου λέει συνέχεια να χάσω κιλά ή να μη του τη λέω. Κάποιον που να μη με κάνει να κλαίω και να πονάω. Να με αφήνει να τον αγκαλιάσω όταν δεν είναι καλά. Να του λέω και ‘γω ότι όλα θα πάνε καλά. Δε θέλω μόνο να πάρω. Έχω και να δώσω.
Και συναντάω πάντα τους λάθος ανθρώπους. Τουλάχιστον δε προλαβαίνω να δεθώ. Και ξεκόβω πριν προλάβω να κάνω κάτι παραπάνω. Ποιος ο λόγος να βγω ραντεβού και να ελπίζω σε κάτι παραπάνω, όταν ξέρω πως αυτός που κάθετε απέναντι μου, δε θέλει καν να με γνωρίσει λίγο καλύτερα και απλά θέλει να με ρίξει στο κρεβάτι. Ποιος ο λόγος?!
Και ναι, θα το πω χωρίς να ντραπώ. Έχω να κάνω έρωτα τέσσερα χρόνια. Απλά γιατί δε μπορώ να πάω με τον οποιονδήποτε. Είχα πολλές ευκαιρίες αλλά, απλά δε μπορώ να αφεθώ. Η κολλητή μου, μου είχε πει «σε τιμάει αυτό». Πως με τιμάει που, όταν τύχει να αποφασίσω να παίξω το παιχνίδι αυτό, και το πω στον άλλον, αυτός γίνετε Λούις. Ή δεν έχει προφυλακτικό. Είμαι και γκαντέμο είπαμε.
Σκέφτομαι πως ίσως τελικά, να ζητάω πολλά.
Ίσως αυτή τη φορά καταφέρω να παίξω το παιχνίδι αυτό. Αλλά, αν απλά δε θέλει να με ενθαρρύνει μετά και τον χάσω και από φίλο? Γι’ αυτό το αποφεύγω.
Ίσως το πρόβλημα μου είναι ότι σκέφτομαι πάρα πολύ.
Ρόμπες γίναμε πάλι.
Άντε και άσπρο πάτο. [την Amita Motion λέω, μπας και συνέλθω]
Μπαλόνια? Υπάρχουν τέτοια πράγματα?!?!?
Labels: μοναξιές, νέα, σκέψεις, φλερτ
Μου κάνει κακό.
Με πληγώνει.
Είναι πάρα πολύ σκληρός.
Κάτι πρέπει να κάνω.
Χθες επέστρεψα σπίτι σε μαύρο χάλι. Ήθελα να χωθώ κάτω από το πάπλωμα και να βάλω τα κλάματα. Μάλλον κόπηκα [ξανά] στην Οικοδομική 1. Γιατί, απλά η βοηθός που με εξέτασε είναι σκύλα. Τέλος πάντων.
Είχα αναβάλει το παραλήρημα για να πάω supermarket. Μόλις γύρισα, ο Ken, μέσα στον ενθουσιασμό ήθελε να πάμε για καφέ. Ήθελα πολύ να βγω, να ξεσκάσω λιγάκι, έτσι παρόλο που ήμουνα χάλια, συμφώνησα αμέσως.
Έκανα μπάνιο, ντύθηκα, στολίστηκα και έκατσα. Έφτιαξε και η διάθεση μου στο μεταξύ. Μάλλον μου μετέδωσε την καλή του διάθεση. Πήγαμε Χαϊδάρι, που είχα ένα χρόνο και βάλε να πάω προς τα ‘κει. Ήρεμα πράγματα, διάφορες ηλικίες και ωραία μουσική. Μου την είπε, του την είπα, γελάσαμε. Γενικά πέρασα μια χαρά.
Δεν ήθελα να το θεωρήσω ραντεβού, αλλά μια απλή έξοδο με ένα φίλο. Μέχρι που είπε τη λέξη αυτή. Περίεργο μου φάνηκε. Τέλος πάντων, δε θα δώσω περισσότερη σκέψη στο θέμα, γιατί πραγματικά πρέπει να σκέφτομαι μπετόν και υδραυλικά αυτόν τον καιρό.
P.s.1 Πήρα την καφετιέρα. Πήρα και τον καφέ [με γεύση φουντούκι φυσικά..θα δοκιμάσω και την καραμέλα σε κάποια φάση].
P.s.2 Τώρα πρέπει να μαζέψω λεφτά για κινητό, γιατί το κακό παράγινε. Πρέπει να κρατάω με δύναμη τον φορτιστή στο κινητό για να φορτίσει!
P.s.3 Ξέχασα να πάρω φίλτρα και κόκκινο κρασί.
Πάω να ξεραθώ γιατί έχω και ημικρανία σήμερα.
Labels: έξοδος, ημικρανίες, νέα, φλερτ
Labels: εξεταστική, νέα
Μάλλον κόπηκα. Ας πάρω τα πράγματα από την αρχή όμως. Ντύθηκα, στολίστηκα, φορτώθηκα την τσάντα του Sport Billy και έφυγα στις 11. Κατεβαίνοντας την κατηφόρα, πέρασα κάτω από δυο μπαλκόνια που κουτσομπόλευαν δυο νοικοκυρές. Την ώρα που περνούσα, σταμάτησαν να μιλούν [?]. Με το που διασταύρωσα το δρόμο, χάνει λίγο το δεξί μου πόδι, γλιστράει. Ανοίγει και το δεξί πόδι πιο πολύ και ίσα που κρατήθηκα από ένα αμάξι που είχε δίπλα μου. «Το μάτι σας στον κώλο σας» μονολόγησα και συνέχισα.
Κατέβηκα από το λεωφορείο και περίμενα να διασταυρώσω την Θηβών. Εκεί το πόδι ξέφυγε λίγο, αλλά ευτυχώς δεν φάνηκε. Θα τριτώσει λέω, δε γίνεται!
Πέρασα τη μισή μέρα με το φόβο μήπως σωριαστώ κάπου μέσα στους διαδρόμους του ΤΕΙ. Γλιστράνε και πολύ τα άτιμα τα καινούρια πλακάκια!
Και αφού είχα ξεσκιστεί στο διάβασμα, πήρα την Φ. [συναδέλφισσα] και πήγαμε προς το εργαστήριο. Μπήκαμε, βγήκαμε, ξαναμπήκα και την ώρα που έβγαινα, κάτι έγινε, κάπου γλίστρησα και έφαγα μια σαβούρα ΑΛΛΟ ΠΡΑΓΜΑ! «τρίτοοσεεε» φώναξα στην Φ. και ψοφήσαμε και οι δυο στα γέλια! Τρελό γέλιο όμως. Κτύπησα την δεξιά μου παλάμη, η οποία ακόμα πονάει. Το μικρό μου δάχτυλο, του δεξιού χεριού και το αριστερό μου πόδι!
Το μάθημα έκανε ο κούκλος. Ναι, κατάφερα να συγκεντρωθώ σήμερα! Αφού κάναμε το δεύτερο πείραμα της χρονιάς [ΟΥΑΟ!], μας δώσανε τα γραπτά.
Απάντησα 7 από τις 10 ερωτήσεις, οι οποίες όλες μαζί έπαιρναν 5 μονάδες. Αυτό ήταν το Α μέρος της εξέτασης. Στο Β μέρος, είχαμε μια άσκηση, η οποία έπαιρνε 5 μονάδες και αυτή.
Σε όλους έδωσαν την «Στρέψη», γιατί λέει ο «εφελκυσμός» δόθηκε στα προηγούμενα τμήματα! Έδωσα λευκή.
Ελπίζω να περάσω τα αυριανά, γιατί το επόμενο εξάμηνο έχουμε 3 εργαστήρια. Δε με παίρνει για άλλα. Έλεος.
Labels: εξεταστική, ιστορίες
Το πρόγραμμα μου λοιπόν, έχει ως εξής:
Σήμερα, Πέμπτη 17/01 Μηχανική 2 εργαστήριο
Παρασκευή 18-01 Οικοδομική 2 το πρωί
Οικοδομική 1 το μεσημέρι
Δευτέρα 21-01 Μπετόν 1 /ανοιχτές σημειώσεις
Τρίτη 22-01 Μηχανική 2 /ανοιχτές σημειώσεις
Δευτέρα 28-01 Υδραυλική το απόγευμα
Μηχανολογικές εγκαταστάσεις το βράδυ
Τρίτη 29/01 Αρχιτεκτονική
Πέμπτη 31/01 Μηχανήματα δομικών έργων
Δευτέρα 4/2 Στατική 1
Και μετά, φτου και απ’ την αρχή.
Εξοπλισμός:
++ μελάνι στον εκτυπωτή [γιατί πονάει το χέρι μου και έτσι δε μπορώ να τα γράφω στο χέρι]. Εναλλακτικά την Word 2003 για να μπορώ να τα πηγαίνω στη σχολή να τα τυπώνω.
++ Highlighters σε πράσινο, κίτρινο και πορτοκαλί
++ Post-it notes
++ χρωματιστά στυλό [done]
++ μπλε στυλό Pilot
++χάρακες καθαροί [για μελλοντικά σκονάκια αλλά και ένα καθαρό για την μηχανική 2, γιατί είδε το περσινό σκονάκι ο καθηγητής]
++χρωματιστά flags [εκείνα τα φωσφόρο αυτοκόλλητα που βάζουμε για σελιδοδείχτες]
++καφέ φίλτρου με γεύση φουντούκι
++να οργανώσω τις σημειώσεις μου ανά μάθημα στο ντοσιέ μου
Και τώρα, επιστρέφω στο λιώσιμο.
Labels: εξεταστική, πρόγραμμα
Πρώτη μέρα των ξεπουλημάτων σήμερα! Για πρώτη φορά στη ζωή μου λοιπόν, πήγα για ψώνια την πρώτη ημέρα! Ξεκίνησα εξετάσεις και θα δίνω μέχρι τις 4 Φεβρουαρίου και επειδή δεν έχω μπλούζες να φορέσω, αμολύθηκα στα μαγαζιά.
Ψωνίζω από Bershka συνήθως, ίσως από τα Zara και τα pull&bear. Είπα λοιπόν, να πάω Σταδίου γιατί φανταζόμουν το Bershka στην Ερμού στις καλοκαιρινές εκπτώσεις και με έπιανε δύσπνοια.
Αφού όργωσα και τους 3 ορόφους, αγόρασα μια μπλούζα μόνο. Πετάχτηκα και στο H&M που είναι απέναντι. Τίποτα δε μου άρεσε, εκτός από τα εσώρουχα τους. Πήρα και ένα σετ σκουλαρίκια, κρίκους που έψαχνα εδώ και καιρό [1.90!].
Αφού, περίμενα 10 λεπτά στο ταμείο, βγήκα και άρχισα να ψάχνω το zara. Και επειδή δεν το βρήκα, έστριψα αριστερά. Και προχωρούσα για να βγω Ερμού. Και όλο προχωρούσα. Είχα τον ήλιο ακριβώς στα μάτια μου και δεν έβλεπα που πήγαινα. Ακολουθούσα τον κόσμο!
Σε κάποια φάση θυμάμαι που σκεφτόμουν «που στο καλό είμαι?!!». Αφού έχασα τον ήλιο και κατάλαβα που είμαι θυμήθηκα όταν κατέληξα Κολωνάκι με την φίλη μου την Σκιά [άλλη ιστορία για τρελό γέλιο].
Βρήκα το Zara λοιπόν, το οποίο δεν έβγαλε και πολύ καλές εκπτώσεις [πολύ λίγο πράγμα]. Πήρα μόνο μια μπλουζίτσα για τη θεία μου, η οποία να ‘ναι καλά, μου έχει κάνει την προίκα μου από ρούχα και εξοπλισμό σπιτιού! Ξαναμπήκα Bershka και πήρα ένα ωραίο καφέ φορεματάκι και ένα κολάν μαύρο.
Πέρασα και από τα Sephora και πήρα 2 blush που ήταν μισή τιμή.
Αποτέλεσμα, χάλασα το πολύ 35 ευρώ και πήρα μόνο μια μπλούζα! Δεν έβρισκα τίποτα! Όλα ήταν στο ίδιο σχέδιο. “v”, ανοιχτές που ή θα βγαίνει όλος ο ώμος έξω ή θα φοράω ζιβάγκο. Τέτοιες έχω ήδη αρκετές.
Συνήθως πάω στα τελειώματα και παίρνω μπλούζες με 3 ευρώ. Θα ξαναπάω, δε παίζει!
Και ελπίζω να βγάλει και το zara καλύτερες εκπτώσεις γιατί θέλω μια μαύρη κλασσική ζακέτα.
p.s. Πήρα ασύρματο τηλέφωνο! Πολύ γλυκούλι. Χαχα!
P.s. βγήκε πρόγραμμα για την εξεταστική. [εισπνοές, εκπνοές]
Labels: άχρηστες σκέψεις, εξεταστική, ιστορίες, νέα, σκέψεις
Θυμάσαι αυτόν τον τύπο? Ο «ότι-σκέφτομαι-το-λέω». Λοιπόν, μια εβδομάδα πριν πάω Κύπρο για διακοπές, σχεδιάζαμε να βρεθούμε όταν πάμε πίσω. Εκείνος έφυγε μια εβδομάδα πριν από ‘μένα και εκ τότε δεν έτυχε να μιλήσουμε. Έγιναν και πολλά εκείνη την εβδομάδα.
Όταν με το καλό πήγα Κύπρο, πρώτα με έψαξε ο φίλος του, ο οποίος μου έστελνε συνέχεια μηνύματα, ενώ ο «ότι-σκέφτομαι-το-λέω», ούτε φωνή ούτε ακρόαση. Μου μίλησε στο Msn τελικά μια μέρα, και μου είπε να κανονίσουμε να πάμε για εκείνο το ραντεβού που λέγαμε. Επειδή, υποτίθεται ότι είχα σχέση με τον Ken, το απέφυγα. Λυπάμαι αλλά εγώ ξέρω ότι όταν κάνεις σχέση, δεν βγαίνεις ραντεβού και με άλλους. Εδώ αν απλά φλερτάρεις με 2 ταυτόχρονα και κάτι κακό θα συμβεί, γιατί όποιος θέλει τα πολλά χάνει και τα λίγα.
Το απέφυγα λοιπόν. Τσαντίστηκε και έφυγε. Του έστελνα μηνύματα γιατί στεναχωρήθηκα και μεταξύ άλλων μου είπε πως «αφού δεν το εννούες, γιατί με έκανες να περιμένω?». Στεναχωρήθηκα ακόμα παραπάνω. Τσαντίστηκα κιόλας. Που να ξέρω εγώ ότι με περιμένεις καλέ? Στείλε ένα μήνυμα, ένα περιστέρι, σήματα καπνού, κάτι τέλος πάντων!! Αφού ήξερες πότε έρχομαι!!
Τελικά κακώς δεν βγήκα σε εκείνο το ραντεβού. Εγώ που ήθελα μόνο τα αυγά, έχασα και τα πασχάλια. Μαγικά πράγματα! Μόνο εγώ τα παθαίνω αυτά!
Ο «ότι-σκέφτομαι-το-λέω», με έχει ακόμα block στο msn. Τον σκέφτομαι συχνά και στεναχωριέμαι αλλά δεν υπάρχει λόγος να κάνω άλλο βήμα γιατί το Πάσχα δε θα πάω Κύπρο.
Και ραντεβού δε βγήκα τελικά. Και χώρισα. Πφφφφ
Αυτό γιατί όποτε ανοίγω το blog της Nenyaki, βλέπω φάτσα φόρα το σουβλάκι και τρελαίνομε! Να κύρια μου για να μάθεις! [Αχ και να είχα και ένα τώρα!]
Bonus, το τελευταίο καφεδάκι μου στην Κύπρο.
Είχε και καρδούλα, μη πω τίποτα!
Το τελευταίο μου κόλημα: DJ SKAZI HIT AND RUN WORLD TOUR FULL DVD PART 1
Labels: random, video, άχρηστες σκέψεις, φωτογραφίες
Χθες λοιπόν και αφού τσακώθηκα λίγο με τον Κεν γιατί, φυσικό φαινόμενο πια, μου την λέει για τα πάντα [και το διασκεδάζει κιόλας], σχεδίαζα σκάλες όλη μέρα για εξάσκηση.
Κατά τις 11 βαρέθηκα και σταμάτησα. Την ώρα που ξάπλωσα μου ήρθε τελικά η εικόνα της σκάλας και το πώς θα ήταν στην τομή που την ήθελα! Φέτος λοιπόν δε θα λύνω δοκούς στον ύπνο μου αλλά σκάλες και δοκάρια [Omg].
Το πρωί, μόλις άνοιξα τα μάτια μου και προσπαθούσα να με πείσω να σηκωθώ, έφαγα φλας. «Δε διάβασα τα υλικά και τις διαστάσει των τομών!». Στην ουσία, διάβασα μόνο ένα από τα 3 υποψήφια θέματα! Με τη δική μου γκαντεμιά, ΟΧΙ, δεν υπήρχε περίπτωση να πάρω τη σκάλα για θέμα.
Με ψυχραιμία, ντύθηκα, βάφτηκα και έφυγα για τη σχολή. Με βοήθησε λίγο ο Σ. και εκεί που απελπιζόμουν, η κοπέλα που καθότανε μπροστά μου, πρότεινε να ανταλλάξουμε θέματα γιατί δεν είχε ιδέα από σκάλες! ΤΕΛΕΙΑ!
Και φυσικά, όταν μας έδωσαν τα θέματα, δεν είχα την σκάλα! Αντάλλαξα στα γρήγορα με την κοπέλα και ξεκίνησα.
Αφού έφτανα στα τελειώματα, είχα βαρεθεί και κουραστεί και ενώ μου είχαν μείνει μόνο οι ονομασίες, έρχεται η καθηγήτρια και μου λέει «Κάτι έχει. Πολύ μικρό το πάτημα».
Σοκ εγώ. Μου εξηγεί. Κόκαλο ακόμα εγώ. Μου ψιθυρίζει πόσο έπρεπε να βάλω το ρίχτι, μου λέει να ηρεμίσω και ότι έχω ώρα, γιατί μάλλον είχα κοκκινίσει, και έφυγε.
Βγάζω άλλη κόλλα από το φάκελο. Βγάζω και το Mp3 player και το βάζω στα αφτιά μου. Δε μπορώ να σχεδιάσω χωρίς αυτό. Κόβει τη βαβούρα της αίθουσας [ ακόμα και σήμερα που ήταν εξέταση, χαμός γινόταν]. Και ξεκίνησα από την αρχή!
Τελείωσα 1μιση ώρα αργότερα και παρέδωσα. Είχα ζαλιστεί και πεινούσα. Τέτοιο suspense ούτε το Die Hard!
P.S.1.Έχω κουπόνι 25ευρώ από τον Γερμανό. Λέω να πάω να πάρω ασύρματο τηλέφωνο, γιατί θα πρέπει να αγοράσω 6 μέτρα καλώδιο τηλεφώνου για να έχω τηλέφωνο στο δωμάτιο!
P.S.2. Την Τρίτη δίνω Αρχιτεκτονική
Την Πέμπτη Μηχανική 2 Εργαστήριο
Την Παρασκευή προφορικά στην Οικοδομική 2 και
γραπτό και προφορικά στην Οικοδομική 1.
Labels: εξεταστική, νέα, σκέψεις, φλερτ
Επέστρεψα. Φορτώθηκα 30 κιλά βαλίτσες και ήρθα! Μη ρωτήσεις τι είχαν μέσα. 4 κιλά το laptop, 7 κιλά η handbag [ η αθλητική που μου έδωσε ο αδερφός μου], και 20 κιλά η μεγάλη. Η πλάκα είναι ότι δεν είχα κατεψυγμένα μέσα! Τώρα πως γέμισαν δε ξέρω.
Με πήγε η μαμά στο αεροδρόμιο, γιατί ο μπαμπάς είχε δουλειά και ο μικρός ήταν προπόνηση. Έβαλε και τα κλάματα την ώρα που έφευγα γιατί θα κάνει 6 μήνες να με δει και με ρώτησε και 2 φορές αν έχω «φίλο». Ήθελα να ‘ξερα, γιατί στενοχωριέται που εγώ δεν έχω σχέση. Αμάν!
Το ταξίδι ήταν σχετικά καλό. Ήταν άνετα και τα καθίσματα [άλλες φορές γίνομαι φιόγκος]. Τσάκισα και το φαγητό που μας έφεραν γιατί δεν είχα φάει τίποτα από το μεσημέρι.
Πήρα τις βαλίτσες αρκετά γρήγορα. Βγήκα από το αεροδρόμιο, φορτωμένη και πήρα το xpress για το σύνταγμα, το οποίο ευτυχώς έφυγε αμέσως. Μόλις κατέβηκα από το λεωφορείο,40 λεπτά αργότερα, βρήκα ταξί αμέσως. Και στις 1 ήμουνα σπίτι. Έβγαλα ότι μπορούσε να τσαλακωθεί και ξεράθηκα στον ύπνο.
Σήμερα το πρωί συγύρισα τα υπόλοιπα και έφυγα για την σχολή.
Με το καλημέρα, έχω 4 εξετάσεις. Πρέπει να πάρω ατζέντα για το νέο έτος [εκείνη τη σπιράλ, τη βολική από το πλαίσιο], για να τα γράψω όλα και να μπουν σε πρόγραμμα οι σκέψεις μου.
Για τον Κεν, δεν έχω να πω κάτι νεότερο. Συνεχίζουμε να μιλάμε και ότι γίνει. Προσπαθώ να τον βλέπω μόνο σαν απλό φίλο γιατί το suspense παράλληλα με την εξεταστική δε λέει!!
Θα κάνω ότι κάνω καλύτερα: wait and see!
Labels: εξεταστική, νέα, φλερτ
Ξύπνησα στις 6:30 σήμερα, για να πάω τον πατέρα μου στη δουλειά και να κρατήσω το αμάξι. Το μεσημέρι λοιπόν, πήγα και στον παππού μου για να τον χαιρετήσω. Την ώρα που έφευγα, έτσι στο άσχετο, μαζί με το να προσέχεις και καλό ταξίδι μου κάνει: «και τα αγαπησιάρικα τα λόγια να μη τα πιστεύεις». Μου ήρθε να βάλω τα γέλια!
-«Μη φοβάσαι» του απαντάω και συνεχίζω «κανένα δε πιστεύω».
Και επειδή σκέφτομαι συνειρμικά, μου ήρθε στο μυαλό η ερώτηση της Κ. προχθές που συζητούσαμε για τα γκομενικά μου. Γιατί, είπαμε ότι γκόμενο σταθερό δε βρίσκουμε, αλλά φλερτ έχουμε! [φτου φτου φτου].
-«Που τους βρίσκεις???» ρώτησε την ώρα που της έλεγα περιληπτικά τα τελευταία νέα.
- «Μα δε τους βρίσκω εγώ! Αυτοί με βρίσκουν!»
Και τότε κατάλαβα. Δεν είμαι πρωταγωνίστρια, γιατί είμαι παθητική. Comfortably numb που λένε και οι αγαπημένοι Pink Floyd.
Γιατί όταν μου αρέσει εμένα κάποιος δε ξέρω [και φοβάμαι] να του τραβήξω την προσοχή. Ενώ αυτοί που τους αρέσω, και μου τραβάνε την προσοχή [αναγνωρίζω την αντοχή τους και την επιμονή τους, γιατί είμαι και λίγο γκαβή σε αυτά], πάντα με παιδεύουν. Εντάξει, καλό το suspense, αλλά συναισθήματα είναι κι αυτά.
Και καθώς η αντίστροφη μέτρηση για την επιστροφή στην πατρίδα, έχει αρχίσει, και καθώς έχω χάσει βάρος, έχω ανανεώσει [κάπως] την γκαρνταρόμπα μου [ναι ντύνομαι πιο γυναικεία και όχι σαν 15χρονο..τις πλείστες φορές.], και αφού κατάφερα να τραβήξω τα βλέμματα των κύπριων που είναι μη πω που η μύτη τους [όχι πως αυτό το τελευταίο έχει και ιδιαίτερη σημασία, αλλά όσο να ‘ναι βοηθάει], η αυτοπεποίθηση μου είναι σε φυσιολογικά και πάλι επίπεδα.
Και είμαι ελεύθερη και φανταστική!
Labels: single, σκέψεις, φλερτ
Λένε πως η εκδίκηση σε τρέφει. Σου δίνει δύναμη. Αλλά , ταυτόχρονα σε τρώει. Είναι η δεύτερη φορά που έχω για κίνητρο την εκδίκηση στη ζωή μου.
Βέβαια δεν ολοκληρώθηκε η φάση την τελευταία φορά αφενός γιατί ξενέρωσα πριν φτάσω σε αυτό το σημείο, αφετέρου γιατί από τη φύση μου, δε μπορώ να κάνω το ελάχιστο κακό στον άλλο.
Όταν όμως σε υποτιμούν έχεις δυο επιλογές. Να κάτσεις να κλαις τη μοίρα σου ή να δυναμώσεις και να κάνεις παιχνίδι.
Τον τελευταίο χρόνο το κάνω. Γίνομαι λίγο κακιά και έκανα κάτι που ποτέ δε νόμιζα πως θα μπορούσα να κάνω. Μου φέρθηκε απαίσια, με έκανε να πιάσω πάτο, να γίνω κομμάτια. Ίσως μια μέρα βρω το θάρρος να πω την ιστορία και εδώ..ίσως. Αλλά επειδή “what goes around, comes around” , έμαθα την αλήθεια. Δεν ήξερα πως ο άνθρωπος μπορούσε να πει τόσα ψέματα. Το έμαθα όμως και έμαθα να είμαι καχύποπτη, με την ελπίδα πως θα βγω λανθασμένη.
Μπορούσα να κάνω χίλια δυο πράγματα για να πληγώσω αυτό το άτομο, όπως με πλήγωσε και αυτό. Αλλά δε μπορώ να το κάνω. Όχι δεν έχω την δύναμη. Δεν είναι δύναμη να πληγώνεις ή να μειώνεις κάποιον. Απλά δε το θεωρώ σωστό να φερθώ με τον ίδιο τρόπο.
Αν μιλάμε ακόμα? Ναι, μιλάμε. Θα παραδεχτώ και κάτι χωρίς ίχνος ενοχής. Αυτό το άτομο το χρησιμοποιώ. Όπως χρησιμοποίησε και ‘μένα.
Για την δεύτερη φορά δε θα μιλήσω.
P.s. θέλω να ευχαριστήσω ένα φίλο για το πανέμορφο email που μου έστειλε το πρωί. Μου έδωσε ένα χαμόγελο για το υπόλοιπο της ημέρας.
Pladol prx, vh hiadulvwz. ;)
Labels: ciphers, παλιές ιστορίες, σκέψεις
Έχω νεύρα. Τρελά νεύρα. Και δε ξέρω και τι μου φταίει. Όλα μου φταίνε. Η τύχη μου η μαύρη. Οι επιλογές μου. Οι γονείς μου. Ο αδερφός μου που γάμησε την σύνδεση με το wow. Θέλω να βγω έξω και να ουρλιάξω. Αλλά έχω ημικρανία. Το είπα? Ναι το είπα. Δε μπορώ ούτε μουσική να ακούσω για να ηρεμίσω.
Είμαι σε φάση τα νεύρα μου, τα χάπια μου και ένα ταξί να φύγω! Αλλά που να πάω? Δε θέλω να γυρίσω. Σήμερα το πρωί η Κλ. Γύρισε πίσω και θα πήγαινε στον φίλο της μέχρι την Τρίτη. Το μόνο καλό είναι ότι γυρνάω Τετάρτη βράδυ και Πέμπτη μεσημέρι έχω μάθημα. Να ξεχαστώ λιγάκι.
Και πίσω στη ρουτίνα. Ξυπνάω στις 9:30, πίνω t4, κάνω καφέ και κάθομαι στο Pc. Στις 10 τσιμπάω κάτι ενώ βλέπω tv ή σερφάρω στο Net. Μέχρι να πάω στη σχολή, να γυρίσω το βράδυ, να κάνω μπάνιο και να κάτσω στο Pc ή να δω tv. Σταθερά πράγματα. Εκτός αν είναι Κυριακή που θα πάω στη θεία μου. Εκεί περνάει η μέρα μου εύκολα. Το Σάββατο, περιμένω πως και πως τις σειρές μου στο star και στις 8 που φεύγει και η συγκάτοικος για καφέ ακούω δυνατά μουσική.
Είμαι 21 και ζω ήδη σαν να είμαι 50.
Πέφτει τώρα σκηνή από τη δεύτερη ταινία της Bridget Jones, που κάνει βόλτα σε ένα νεκροταφείο και βλέπει σε μια ταφόπλακα «Bridget Jones 19..-20… spinster».
…ξεκίνησα αυτό το Post 2 ώρες πριν. Ηρέμισα κάπως γιατί έβαλα τις φωνές στην μάνα μου που ήρθε σπίτι τσαντισμένη. Της πόπης γίνεται στην Κύπρο με τα ευρώ. Δε ξέρουν που πάνε τα 4. Και οι Κύπριοι είναι τόσο ηλίθιοι που αντί να μάθουν τα κέρματα των ευρώ σε «λεπτά», για να μπορούν έτσι να τα ξεχωρίζουν από τα κυπριακά «σεντς», τα λένε και αυτά σεντς. ΜΗ ΧΕΣΩ ΟΙ ΨΩΝΑΡΕΣ.
Άσε που το αφεντικό της μάνας μου είχε την εξυπνάδα να της πει «τα 1,2,5 σεντ [λεπτά δηλ.] θα σας τα κόβω. Δε ξέρω να τα βρω!» και της βάζει και η μάνα μου τις φωνές «ναι αλλά, στο supermarket, στο περίπτερο θα τα θέλουνε! Πλάκα μου κάνεις?!!?».
Οι μισθοί θα στρογγυλοποιηθούν προς τα κάτω και τα αγαθά προς τα πάνω. Κλασσικά. Να ένας λόγος που χαίρομαι που φεύγω. Θα αφήσω πίσω μου αυτό το χάος.
p.s. Δε φταις εσύ αγαπητό πιθηκάκι, που είμαι τσαντισμένη. Καλά φταις λιγάκι που με έβγαλες με το έτσι θέλω από τη μιζέρια μου και μετά με πέταξες πάλι πίσω. Σε συγχώρεσα όμως γι’ αυτό, αλλιώς δε θα σου μιλούσα πια. Προσπαθώ να σε κάνω πάλι «ξάδελφο». Το συμπέρασμα? Ακόμα και αν δεν ξεκινούσε κάτι μεταξύ μας, πάλι έτσι θα ήμουν! Έτσι ήμουν και πριν, απλά δε το πρόσεξες. Τα φιλιά μου.
Labels: άχρηστες σκέψεις, βαρεμάρες, γκρίνια, μοναξιές, νεύρα, ξέρεις εσύ, σκέψεις, φλερτ
θα σκέπτεσαι πολύ πριν απαντήσεις, θα προσέχεις τι λες, θα αντιληφθείς ότι οι λέξεις δεν είναι ένας τρόπος για να κρύβουμε τα συναισθήματά μας και τον αληθινό εαυτό μας αλλά γέφυρες που προσεγγίζουμε τους άλλους.
Αλήθεια? Εγώ τα χρησιμοποιώ για να βγάζω ήχους και να μιλάω ασύστολα λέγοντας μπερδεμένα πράγματα. Λέω αυτό που θέλω με περιστροφές και μπερδεμένα λόγια για να υπονοήσω αυτό που θέλω, και όχι να το πω απευθείας γιατί αυτό θα σήμαινε ότι το παραδέχομαι. Κατάλαβες?
Αν σπουδάζεις είναι παραγωγικά χρόνια.
Άντε να δούμε τι θα κάνουμε. Θα μείνω στο ΤΕΙ πιο πολύ και από τους γιατρούς.
επειδή ο Κρόνος βαραίνει ότι αγγίζει έχε υπόψη σου ότι ο πεσιμισμός στη σκέψη σου είναι κατά ένα μεγάλο ποσοστό υπερβολικός. Δεν είναι μαύρος ο κόσμος. Στο μυαλό σου υπάρχει συννεφιά.
Αυτό το ξέρω. Κάτι καινούριο?
Ο Δίας ο πλανήτης της τύχης μπαίνοντας στον 7ο οίκο σου- από τα τέλη σχεδόν του Δεκεμβρίου μέχρι τις αρχές του 2009- αναζωογονεί τις επαγγελματικές και τις αισθηματικές σχέσεις. Αν υπάρχει δέσμευση ήδη τη βαθαίνει. Αν δεν υπάρχει έρχεται.
Άντε με το καλό να γίνουμε χιώτες.
Οι Καρκίνοι συνεχίζουν να βιώνουν μια τεράστια αλλαγή πλεύσης της συνείδησή τους και των πιστεύω τους.
Θα σε γελάσω. Νομίζω πως ναι.
Κάνε back-up στα αρχεία του κομπιούτερ σου πριν γυρίσει ο Ερμής ανάδρομος αφού είναι γνωστό ότι ο Ερμής βραχυκυκλώνει οποιαδήποτε επικοινωνία- από αυτοκίνητο μέχρι καφετιέρα.
Omg!!! Με πείρε χαμπάρι και ο κ.Πανόπουλος! Έλεος! Έχω τον Γ. να μου την λέει, μου την λέει και ο αστρολόγος μου τώρα!
Δεν αγαπάς ελαφρά κι αυτό ίσως είναι το μεγάλο θέμα της ζωής σου. Ίσως οι ανάγκες σου να είναι τόσο σύνθετες, τόσο έντονες, τόσο γεμάτες με μελοδραματικές φαντασιώσεις που αγγίζουν τις ελληνικές τραγωδίες που ο μόνος τρόπος για να ξεπεράσεις αυτή τη δαιμονική δύναμη που σε κατακλύζει κάθε φορά που αγαπάς είναι να μην αγαπάς καθόλου, ή να παγώνεις. Εντάξει οι εναλλακτικές είναι λόγια που παίρνει ο αέρας. Η ουσία είναι ότι η συναισθηματικές σου ανάγκες είναι ένα πηγάδι που δεν μπορεί να γεμίσει ποτέ. Αυτό το ανικανοποίητο είναι που γεμίζει το ρεζερβουάρ των δημιουργικών ανθρώπων.
Μας πήρανε είδηση! Είναι όλα ή τίποτα. Μαύρο ή άσπρο. Σε θέλω ή δε σε θέλω.
Ετήσια Πρόβλεψη 2008 για τον Καρκίνο
πηγή: stardome.gr
Labels: ζώδια
Τώρα που τελείωσε μπορώ να μιλήσω ελεύθερα. Ότι ήταν να γίνει έγινε ή μάλλον δε πρόλαβε να γίνει.
Τον ήξερα ένα μήνα και όποτε μιλούσαμε και υπήρχαν ευκαιρίες για φλερτ, μου πέταγε κάτι «δε πάω με τίποτα να σε βγάλω γκόμενα, είσαι πολύ μικρή» και κάτι τέτοια. Έτσι το είχα διαγράψει από το μυαλό μου και προσπαθούσα να τον δω σαν ξάδερφο [για να μην υπάρχουν και αιμομιξίες]. Τέλος πάντων, όταν βρεθήκαμε 3 μέρες πριν φύγω, ούτε φτιάχτηκα ούτε τίποτα. Έκανα απλά ένα ντους, φόρεσα τα χθεσινά μου ρούχα και έβαλα λίγο μολύβι στα μάτια μου. Και όλο με ακουμπούσε και κλασσικά έκανα την πάπια γιατί νόμιζα πως το παρεξήγησα. Μέχρι που με φίλησε!
Μπουμ! Όλα ανάποδα. Δεν ήξερα τι να κάνω. Τι να του πω! Εκεί που με είχε στην άρνηση τα αλλάζει όλα! Κόλλησα και το μόνο που του είπα ήταν ότι «μα φεύγω σε 3 μέρες». Και ξαναφιληθήκαμε. Βλακείες. Τα αυθόρμητα είναι τα σωστά. Αφού θα έφευγα τι τα ήθελα τα ρομάντζα?
Με κάτι υπονοούμενα κατάλαβα ότι ίσως γινόταν σχέση αυτό. Ξαναβρεθήκαμε την επόμενη μέρα και αφού το σκέφτηκα καλύτερα [λέμε τώρα] και αποφασίστηκε από κοινού ότι ξεκινήσαμε κάτι. Μ’ αρέσει που λέω λες και έκαναν σύμπραξη οι εταιρίες μας ή κάτι. Όπως και να ‘χει. Είναι παρορμητικός, μιλάει και κάνει πράγματα χωρίς να σκέφτεται. Μέχρι που ήρθα Κύπρο. Για μια εβδομάδα όλα εντάξει.
Πριν 3-4 μέρες μου είπε πως ήθελε να φύγει εκτός Ελλάδας. Και να διερωτώμαι εγώ «αφού θες να φύγεις άνθρωπε μου, γιατί ξεκινάς σχέση?!». Χάλια εγώ. Όχι γιατί θα έφευγε. Δε πρόλαβα να τον ερωτευτώ [ευτυχώς] για να πληγωθώ γι’ αυτό. Έκλαψα όμως γιατί ένιωσα και πάλι μόνη.
Τις τελευταίες μέρες ήταν και λίγο απόμακρος. Τον ρώτησα γι’ αυτό σήμερα και τέλος πάντων το παιδί βαρέθηκε. Και του είχα πει εγώ «μη μου πεις ότι βαρέθηκες 4 μέρες πριν γυρίσω!». Καλά δε πιάνει. Το είπε 7 μέρες πριν.
Και προσπαθώ να του εξηγήσω πως δεν το πήρα τόσο άσχημα γιατί βαρέθηκε. Ίσα ίσα, καλύτερα τώρα παρά αργότερα.
Νιώθω χάλια γιατί η αυτοπεποίθηση μου έπεσε υπό το μηδέν. Τόσο που δε γίνετε! Και δε μιλάω για εμφάνιση και τέτοιες βλακείες. Μιλάω για την ικανότητα μου να κάνω μια σχέση. Έχω μείνει τόσο καιρό έξω από το παιχνίδι που δε θυμάμαι τους κανόνες.
Παίξαμε και χάσαμε. Πιάνουμε λοιπόν τα πραγματάκια μας και φεύγουμε.
Γι΄ αυτό εγώ δεν ήθελα να το πω σε κανέναν. Γιατί ήξερα ότι θα φύγει.
Να αναφέρω ότι είπαμε να βρεθούμε όταν γυρίσω και θα δούμε? Χμ, δε με ενδιαφέρει και τόσο γιατί ξέρω πως το κάνει από τύψεις. Θα δείξει.
Τι να κάνουμε. Ρόδα είναι και γυρίζει. Ένα Loop. Κάποιοι είναι μέσα και κάποιοι έξω. Ελπίζω να περνάτε καλά εκεί πάντως, ωραία φαίνεται.
Ευτυχώς που θα έχω εξεταστική στις 21. Θα έχω κάτι να κάνω.
Labels: single, μοναξιές, νέα, φλερτ
Σήμερα, το blog κλείνει ένα χρόνο!
Labels: νέα
Είπα να γράψω για τα παλιά. Τι έδωσε και τι πήρε το 2οο7. Ο Γενάρης με βρήκε σε μαύρα χάλια. Ευτυχώς, πριν κόψω καμιά φλέβα με πρόλαβαν οι καταλήψεις και λόγω αυτών, ξαναγύρισα σπίτι για defragment.
Πέρσι λοιπόν, παρασύρθηκα από την ανάγκη μου να αγαπήσω και να αγαπηθώ. Έκανα το λάθος να αφεθώ όταν δεν έπρεπε. Μιλάω σαν να ήταν κάτι μεγάλο και φοβερό. Όχι και τόσο. Ήταν ηλίθιο. Έμαθα όμως να μην πιστεύω στα μεγάλα λόγια. Και όταν έμαθα την αλήθεια λυτρώθηκα. Και ήμουνα καλά! Γελούσα με τα πάντα. Ένιωθα απλά καλά. Κάτι που είχα να νιώσω καιρό.
Του επόμενους μήνες τους αχνοθυμάμαι. Δεν έκανα κάτι το τρομερό. Ήμουν σπίτι συνέχεια. Μόνο το ότι έδωσα μια εξεταστική τον Ιούνιο και τα 20στά μου γενέθλια τα πέρασα στην Αθήνα.
Το καλοκαίρι που ακολούθησε ήταν μάλλον αδιάφορο. Άργησα να έρθω Κύπρο λόγω εξεταστικής και δεν έβρισκα δουλειά, συνεπώς δεν είχα και πολλά λεφτά. Επίσης, όπου πήγαινα, ήμουν με δυο ζευγάρια. Το ότι ήμουν μόνη είχε αρχίσει να με εκνευρίζει. Και Κύπρο και Αθήνα κυκλοφορούσα με Χιώτες.
Γύρισα τέλη Αυγούστου στην Αθήνα για 3πλή εξεταστική. Τέτοιο διάβασμα δεν έχω ξανακάνει στη ζωή μου! Κόντευα να παρανοήσω. Κοιμόμουν και έλυνα αντιδράσεις στον ύπνο μου. Ξυπνούσα και η πρώτη μου σκέψη ήταν «πρέπει να διαβάσω!».
Προς το τέλος της 2ης εξεταστικής άρχισε να με πονάει και το χέρι μου από το γράψιμο. Στα 2 τελευταία μαθήματα κοιτούσα τα βιβλία και κουραζόμουν, τρελαινόμουν, αγχωνόμουν. Μέχρι που τελείωσε και αυτό το μαρτύριο.
Οι μήνες που ακολούθησαν ήταν απλά απαίσιοι. Ήμουνα συνέχεια στο σπίτι μόνη. Πολλές ήταν οι νύχτες που αποκοιμήθηκα κλαίγοντας. Ένιωθα χάλια. Όταν είσαι περιτριγυρισμένος από φίλους, η απουσία κάποιου ανθρώπου που είναι παραπάνω από φίλος δεν είναι τόσο έντονη. Όταν όμως όλοι σου οι φίλοι έχουν ξεχάσει την ύπαρξη σου για x,y,z λόγους και κυρίως γιατί έχουνε σχέση, τότε αυτή η απουσία είναι τόσο έντονη όσο τίποτα άλλο.
Μέσα στον χρόνο που πέρασε υπήρξαν αρκετά φλερτ, αλλά τίποτα που να μπορούσε να με κάνει να σκεφτώ το ενδεχόμενο μιας σχέσης.
Προς το τέλος του χρόνου γνώρισα ένα άνθρωπο για τον οποίο και φοβάμαι να μιλήσω για να μη το γρουσουζέψω. Ή ίσως γιατί αν μιλήσω για αυτόν θα σήμαινε πως το έχω πάρει πολύ σοβαρά. Και νομίζω πως έκανα ήδη αυτό το λάθος.
Το 2οο8 λοιπόν με βρήκε ιδιαίτερα εύθυμη. Δε νιώθω πολύ καλύτερα από πριν αλλά τι να κάνουμε. Τουλάχιστον έχουμε την υγεία μας. Οι γονείς μου είναι πολύ καλύτερα μεταξύ τους. Τα οικονομικά μας είναι λίγο καλύτερα.
Είπα, πάντως, να πάρω τα πράγματα πιο χαλαρά και να μην έχω προσδοκίες από τους γύρω μου, γιατί πάντα εγώ είμαι αυτή που στο τέλος της ημέρας απογοητεύεται και αυτόμαστιγώνετε. Να γίνω λίγο πιο εγωίστρια. Να γίνω πιο αναίσθητη.
Ποιον κοροϊδεύω? Δε θα καταφέρω να τα κάνω ποτέ αυτά.
Ελπίζω μόνο να τα καταφέρω στη σχολή μου. Και θα ήθελα να περνάω τόσο καλά όσο και το πρώτο εξάμηνο. Θα ήθελα να σταματήσω να είμαι μόνη, και δεν εννοώ μόνο σωματικά. Επίσης να μην έκρινα λάθος τον άνθρωπο που βρίσκεται αυτή τη στιγμή στη ζωή μου.
