
Χθες ονειρεύτηκα πως ήμουν σε ένα πανέμορφο σπίτι, που υποτίθεται ήταν δικό μου, σχολαστικά τακτοποιημένο, μοντέρνο με λευκούς τοίχους, γκρίζους καναπέδες και ενιαία κουζίνα. Επίσης όλος ο τοίχος ήταν τζαμαρία που έβγαζε σε ένα μεγάλο μπαλκόνι, με τραπέζι και καρέκλες. Ανάμεσα από την τέντα, θυμάμαι τον ουρανό καταγάλανο, χωρίς να πετάγονται οι γκρίζες πολυκατοικίες της Αθήνας.
Καθώς στεκόμουν στη τζαμαρία λοιπόν, είδα μια τεράστια και πανέμορφη πεταλούδα να κάθετε σε μια μικρή γλάστρα που είχα στον τοίχο του μπαλκονιού. Βγήκα έξω για να την πάρω, να την βγάλω μια φωτογραφία και να την αφήσω, στη συνέχεια, ελεύθερη. Την ώρα που γυρνούσα όμως προς το σπίτι, είδα μια πορτοκαλί γατούλα, η οποία δήθεν μου άνηκε, να θέλει να βγει στο μπαλκόνι ενώ ένα μικρό λιονταράκι να θέλει να παίξει μαζί μου πετώντας τις μικρές πατούσες του στον αέρα. Εγώ έκλεισα προσεχτικά την πόρτα της μπαλκονόπορτας για να μην τραυματίσουν την πεταλούδα, που έπρεπε να κρατάω τις δυο μου παλάμες ενωμένες για να την χωρέσει, και έκλεισα το λιονταράκι[που τώρα δεν ήταν μόνο ένα αλλά δυο, όπως και η γάτα το ίδιο αν και την θυμάμαι αμυδρά] απ' έξω.
Μπήκα στο σπίτι πάλι λοιπόν, και προχώρησα κατευθείαν στον πάγκο της κουζίνας, ακουμπώντας την μεγάλη πεταλούδα εκεί και για πρώτη φορά πρόσεξα τα πανέμορφα χρώματα της. Από μακριά φαινόταν μόνο μαύρη, ενώ μόλις την άφησα, είδα ένα έντονο κόκκινο, μπλε και λίγο κίτρινο ή πορτοκαλί. Την φωτογράφισα και την ξαναέβγαλα στο μπαλκόνι για να ελευθερωθεί. Δεν θυμάμαι αν η γάτα και το λιονταράκι ήταν ακόμα εκεί, αλλά θυμάμαι να βλέπω πως η πεταλούδα δεν έφευγε και ήθελα να της φωνάξω πως ήταν ελεύθερη και έπρεπε να φύγει.
Labels: όνειρα
