Το εβδομαδιαίο ζώδιο:
Αν σε παρηγορεί είναι γεγονός ότι το σύμπαν στέλνει στο καθένα μας όσα μπορεί να αντέξει ούτε γραμμάριο παρά πάνω. Βεβαίως ο φόβος στη προηγούμενη διαπίστωση συμπυκνώνεται στη φράση: «Θέέ μου σε παρακαλώ μη μου στέλνεις όσα μπορώ να αντέξω». Ναι αυτή την εποχή αντιμετωπίζεις προβλήματα που σχετίζονται με τον 7ο οίκο σου δηλαδή σχέσεις που είναι είτε διαπροσωπικές είτε επαγγελματικές. Αυτό σημαίνει ότι δεν είσαι μόνος σου σε αυτό το κόσμο. Έτσι όπως κοιτάζεσαι στο καθρέφτη μπορεί να ακούσεις μια φωνή πίσω σου να σου φωνάζει «ει ψιτ θυμήσου το νάρκισσο...πνίγηκε κοιτάζοντας συνεχώς τον εαυτό του στο ποτάμι..» Τι; Είσαι τόσο ευαίσθητος/η που μπορείς να ενταχθείς στις Πληγωμένες Καρδιές; Φυσικά, βεβαίως και μπορείς να γίνεις μέλος στις Πληγωμένες Καρδιές. Στο ποπ γκρουπ.
|
http://www.stardome.gr/index.php?option=com_forecasts&Itemid=40&task=week&sign=4
Πως γίνεται και τα βρίσκει πάντα?! Απλά γράφει πράγματα τα οποία σκέφτομαι αυτό τον καιρό.
Χαχαχα. Λες να πάρω κανένα μπάσο (γιατί ο μικρός λέει ότι θα μου πηγαίνει καλύτερα) και αρχίσω να ροκάρω; Γαμάτο?! Τον τελευταίο καιρό έχω παραφρονήσει και ακούω μέχρι και Μάρω Λύτρα, αλλά, χθες λόγω νευρικού κλονισμού ξαναθυμήθηκα το αγαπημένο μου Playlist που με κάνει να ξεχνιέμαι.
Ο ψηλός που λες, με έκανε και ζήλεψα, μου έκοψε τα φτερά και ήθελα να τον χτυπήσω κάτω!! Και στο καπάκι, έρχεται η μάνα μου και μου δίνει το “Ζητείται Ελπίς” του Σαμαράκη. Να το διαβάσω και να κάνω περίληψη 3ων κεφαλαίων γιατί ο μικρός μόνο το πρώτο κεφάλαιο κατάλαβε! Άνθρωπος είμαι βρε αδερφέ, πήρα ανάποδες!
Μετά από 3 επαναλήψεις του Playlist στη διαπασών (από το πολύ μπάσο, η μάνα μου νόμιζε ότι η ετοιμόρροπη στέγη μας, θα κατέληγε στα κεφάλια μας μια ώρα αρχήτερα!) ηρέμισα!
Χθες πέταξα και όλη τη σαβούρα από το δωμάτιο μου. Και μπήκε μια τάξη επιτέλους. Θέλω να το βάψω, έχω και μπογιά αλλά αν ρώτησω τον πατέρα μου πςς να διαλύσω το 1L μπογιάς, θα μου φωνάζει ότι δεν είναι καιρός για βάψιμο!
Μα θέλω να απασχολούμε με κάτι!!! Ουυφφφ!!
Απόψε λέω να κάτσω να κάνω ένα μαραθώνιο του Lord of the rings, για να αργήσω να κοιμηθώ! Αααααα, ξεπηδάει συνέχεια στη σκέψη μου!!! Τον θέλω τον θέλω!! Που να το φωνάξω που ούτε στη κολλητή μου δε μπορώ να το πω?!!? Το πιο σημαντικό, δε μπορώ να το πω ούτε στον ίδιο γιατί προφανώς δεν ενδιαφέρεται.
Γαμώ τους έρωτες γαμώ! Αμάν πια! Είπα να αγαπήσω μετά από τόσο καιρό και βασανίζομαι!!!!

Ζητείτε κάποιος να μου δώσει καμιά σφαλιάρα μπας και συνέλθω! Αλλά δε θέλω να συνέλθω! Από τη μια είμαι πεπεισμένη ότι δε θα γυρίσει ποτέ και πως μου είπε ψέματα ή απλά άλλαξε και θέλω να προχωρήσω για να μη βασανίζομαι. Από την άλλη όμως, ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΩ, ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟΝ ΞΕΠΕΡΑΣΩ, ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟΝ ΞΕΧΑΣΩ!! Αν ότι αξίζει, πονάει και είναι δύσκολο, τότε σίγουρα…αυτό είναι αυτό το κάτι που περίμενα. Αλλά δε καταλαβαίνει ότι τον αγαπάω. Τι άλλο πρέπει να κάνω δηλαδή δε ξέρω!
Δε μπορώ! Μου σπάει τόσο πολύ τα νεύρα ώρες ώρες! ΤΙ ΜΕ ΤΥΡΑΝΝΑΣ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ?!?!!??! Αφού σε θέλω και με θέλεις! Τι τυραννάς τον εαυτό σου και μένα?!
Πραγματικά, μου έρχεται να πάρω φόρα και να χτυπάω το κεφάλι μου στον τοίχο!!! Δε καταλαβαίνω τι τον κάνει να μην αφήνετε! Και δε μπορώ να ρωτήσω κιόλας γιατί δε θέλω να τον πρίζω! Θέλω να τον δωωωωωω LLL
Η πλάκα είναι ότι δε τον πιάνω πουθενά! Όταν ρωτάω για να μάθω, τον πρίζω. Όταν δε ρωτάω, νομίζει ότι δεν ενδιαφέρομαι. Ενδιαφέρομαι γαμώτο σου! Δώσε μου όμως και λίγη σημασία! Δε γίνεται να του στέλνω πάντα εγώ μηνύματα πρώτη. Με κάνει και νιώθω πως τον ενοχλώ. Όταν δε του στέλνω όμως νομίζει ότι τον ξεχνάω. Επειδή δε το δείχνω πια, δε σημαίνει ότι δε το νιώθω κιόλας.
Ο έρωτας θα με φάει εμένα! Να θυμάσαι τα λόγια μου! Το λέει και το ζώδιο μου:
…Βεβαίως ένας Καρκίνος και ο κοινός νους στις σχέσεις αποτελούν ένα αλλόκοτο παράδοξο- σαν να βλέπεις τον Πάπα να τραγουδάει τα κάλαντα με την Έφη Θώδη….

Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας: Παρέχω ξενάγηση όποιος ενδιαφέρετε! Ε μα έλεος δηλαδή!! Από τη Δευτέρα πάω καθημερινά!! Άσε που πήγα χθες νευρολόγο για τους πονοκεφάλους μου και με είδε ο άνθρωπος που ήμουνα έτοιμη να σωριαστώ στο καθαρό δάπεδο του νέου νοσοκομείου και με έστειλε για ακτινογραφία προσώπου για να κοιτάξει μήπως έχω ιγμορίτιδα. Είχα δυνατό πονοκέφαλο και ήμουνα στο νοσοκομείο από της 8:30 μέχρι και τις 1:30 το μεσημέρι!
Τελικά, κάτι βρήκε και μου έγραψε παραπεμπτικό για τον ΟΡΛ (πάλι) και πήγα ΚΑΙ σήμερα! Ευτυχώς, μπήκα πρώτη λόγου του παραπεμπτικού. Μου είπε ο δόκτορας ότι ίσως χρειαστεί παρακέντηση, αν δεν υποχωρήσει μέχρι την άλλη Παρασκευή (Pray for meeeeeeee) και μου έδωσε 4 χάπια! Και 4 ο προχθεσινός οριλάς, συν 1 από τον νευρολόγο, συν η θυροξίνη μου που πίνω καθημερινά…
Πρέπει να γράψω πρόγραμμα! Και ο Θεός βοηθός! Να πάρω τη μαμά μου να μου αγοράσει καλαθάκι να τα βάζω μέσα, όπως εκείνο που έχει ο παππούς μου. Χαχαχαχαχα
Τι άλλα; Αν εξαιρέσεις τις φορές που βγήκα για να πάω στο νοσοκομείο, μόνο την Κυριακή βγήκα έξω! Και ήμουνα σαν ζόμπι! Με σκούνταγε το παιδί δίπλα μου (που δε το ήξερα κιόλας) για να μιλήσω λίγο! ΠΟΙΑ?! ΕΜΕΝΑΑΑ!! Ναι είναι αλήθεια τελικά. Αφηνιάζω μόνο την νύχτα! Όλη μέρα δε μιλάω με κανένα και το βράδυ τρελαίνω κόσμο.
Όσο για τον ψήλο….τα πράγματα σταθερά. Μιλάμε, περί ανέμων και υδάτων (και αυτό μου φτάνει!). Από μηνύματα σπάνια, και αυτό μου τη δίνει…τώρα που είμαι Κύπρο και τα μηνύματα είναι τζάμπα, δε μιλάμε!...και εξακολουθώ να τον θέλω… όπως είπα, σταθερά τα πράγματα!
Τι αλλοτρίωση Θεέ μου!!!
Κι αν γίναν πολλά, εγώ έχω κι άλλη αντοχή
Κι αν είδα πολλά, βλέπω και άλλη μια αρχή
Αν όπως κι αν ζεις κάτι σου λείπει απ’ τη ζωή
Κάτι σε κουράζει πολύ
Κι ίσως στο βάθος σ’ εξαντλεί
Εγώ το έχω φανταστεί
Άσε με λοιπόν να δούμε αν μπορώ
Τη διάθεσή σου να φτιάξω
Για το λόγο αυτό για σένα τραγουδώ
Όσα δε μπορώ να φωνάξω
Μ’ ένα τρυφερό τραγούδι σαν κι αυτό
Τη διάθεσή σου ν’ αλλάξω
Ν’ ανεβείς ψηλά, να γελάς συχνά
Να τολμάς ξανά, να ζεις...
Κι αν όπως και εσύ, δεν ξερώ πώς να αισθανθώ
Κι αν ψάχνω να βρω, πώς να χαρείς για να χαρώ
Κι αν θέλω να δεις τον ουρανό που βλέπω εγώ
Πρέπει να σου πω σ’ αγαπώ
Κι ειν’ η αγάπη μου βουνό
Κρυμμένη μέσα μου καιρό
Πάρε με στ' όνειρο μαζί σου
άλλο πρωί να μη με βρει
στον άδειο κόσμο τον επάνω
σ' αυτή την άδικη ζωή
Πάρε με στ' όνειρο μαζί
κοντά σου να ξενιτευτώ
Πόσο ν' αντέξω παραπάνω
της μοναξιάς τον πυρετό
Ααα, πως σ' αγαπώ για να πιστέψεις τι να πω
Πως είν' ο κόσμος αδειανός χωρίς εσένα
Πως είν' η νύχτα μια πληγή χωρίς εσένα
Πως είναι μαύρη η ζωή χωρίς εσένα
Δώς μου του ονείρου σου τα μάτια
να ταξιδέψω εκεί που πας
Στα μυστικά σου μονοπάτια
που χρόνια μόνος περπατάς
Δώς μου του ονείρου σου τα μάτια
θέλω να ξέρω αν μ' αγαπάς
ή μήπως μου κρατάς γινάτια
όταν σε κάνω και πονάς
Ααα πως σ' αγαπώ...
Labels: έξοδος, σκέψεις, φλερτ
Ξύπνησα στις 10:30. Λοιπόν, ήπια 2 φλιτζάνια τσάι και 1 νες. Πρέπει να αρχίσω να ανησυχώ! Ποτέ δε πίνω τσάι. Αλλά τα νεύρα μου έχουν αρχίσει και πειράζονται από την πολλή καφεΐνη.
Οι πονοκέφαλοι συνεχίζονται. Άσε που δε καταφέρνω να κοιμηθώ καλά στο κρεβάτι μου. Το ξεσυνήθισα. Κοιμάμαι ελαφριά και κάθε τόσο νιώθω πως πονάω το κεφάλι μου. Έλεος δηλαδή. Τη Δευτέρα θα πάω νοσοκομείο και ο Θεός, βοηθός. Και κάθε φορά που είναι να αλλάξω πλευρό, νιώθω αυτό το πόνο στο κεφάλι και ταυτόχρονα ξεπηδάει και εκείνος στη σκέψη μου! brrrrrr
Το καινούριο σκυλάκι είναι μούρλια! Άσε που μου έχει φάει το κομοδίνο μου (είναι μια παλιά καρέκλα από μπαμπού-μαϊμού) , μου τραβάει τα μπατζάκια της καινούριας μου πιτζάμας, τραβάει να μου πάρει τις κάλτσες μου (ενώ τις φοράω ακόμα!) και είναι ΜΟΝΙΜΟΣ μέσα στα πόδια μου. Περπατάω και έχω κολλημένο ένα σκύλο στο πόδι μου!
Λόγω σωματικού πόνου, για τα συναισθηματικά και ψυχολογικά μου έχω πατήσει το Pause. Καλά το παραδέχομαι ότι τον σκέφτομαι συνέχεια, αλλά απόκτησα αυτοσυγκράτηση και δε του στέλνω καθόλου μήνυμα. Περί αυτού επρόκειτο η «ανακύκλωση». Συμμάζεψα τα κομμάτια του εαυτού μου και ανασυγκροτήθηκα (Ναι έκανα defragment). Εντάξει, είναι φορές που τρελαίνομαι και θέλω να ακούσω τη φωνή του. Αλλά ξαναβρήκα τον εγωισμό μου. Αυτός γιατί δε μου στέλνει μήνυμα ή δε μου τηλεφωνεί δηλαδή;
Και επειδή τα κεριά έχουν λιώσει και τα βλέφαρα έχουν αρχίσει να βαραίνουν λόγω έλλειψης ύπνου, θα πω καληνύχτα.
Μη με ξεχνάς….
Labels: ημικρανίες, σκέψεις, φλερτ
Ναι όταν πρόκειται για πληγωμένη καρδιά με διακατέχει κάτι περίεργο και ενώ μισώ τα θρίλερ και τα αίματα. Ταυτίζομαι με κάτι τέτοιες φωτογραφίες.
Όσο για το "ανακύκλωση"…. Άλλη μέρα και ώρα…τώρα am not in the mood
The world was on fire
Noone could save me but you
Its strange what desire make foolish people do
Ive never dream that ill need somebody like you
And Ive never dream id
No I don’t wanna fall in love (this world is always gonna break your heart)
No I don’t wanna fall in love (this world is always gonna break your heart)
With you
What wicked game to play
To make me feel this way
What wicked thing to do
To let me dream of you
What wicked thing to say
You never felt this way
What wicked thing to do
To make me dream of you
No I don’t wanna fall in love (this world is always gonna break your heart)
No I don’t wanna fall in love (this world is always gonna break your heart)
With you
The world was on fire
Noone could save me but you
Its strange what desire make foolish people do
No I’ve never dream that ill love somebody like you
And I’ve never dream I’ll lose somebody like you
No I don’t wanna fall in love (this world is always gonna break your heart)
No I don’t wanna fall in love (this world is always gonna break your heart)
With you
Nobody loves noone
Εβδομάδα:
….. Είτε κάποιος/α μπορεί να μας ανεβάσει εκπληκτικά το ηθικό είτε να εξιδανικεύσουμε έναν έρωτα σε τέτοιο σημείο που η πραγματικότητα να μην έχει καμία σημασία ……. κι αν αισθάνεσαι ότι δεν τα καταφέρνεις εκεί έξω υπάρχει πάντα η δυνατότητα να γυρίσεις πίσω στους γονείς σου μέχρι να σταθείς στα πόδια σου. …… μόνο στο δικό σου σπίτι μπορείς να επιστρέψεις…….
Μήνας:
……. Μη ξεχνάς επίσης ότι με την Αφροδίτη μέχρι τις 21 στους Ιχθύες κάποιος σε αγαπάει κι αυτό είναι δώρο που δεν μπορείς να το πετάξεις με τις κορδέλες……..
Αυτά λέει το ζώδιο μου… οι έρωτες θα μας φάνε!!
Σήμερα είχα μια ιδιαίτερη ευδιαθεσία μπορώ να πω. Παρά το απαίσιο όνειρο που είδα, που με έκανε να ξυπνήσω (ποτέ δε το παθαίνω αυτό)! Ε λέω και ‘γώ, τι στο καλό, ερωτευμένη είμαι, τι και αν δε μπορώ να του το πω; Big deal!!! Θα αφεθώ στο συναίσθημα και σιγά το πράγμα! Όπως είπα και προχθές. Τα όνειρα δεν έβλαψαν κανένα. Μάλλον μόνο εμένα, αλλά δε πειράζει. Για μια φορά θα αφεθώ και θα ονειρευτώ τα απίθανα. Γιατί δε γίνετε να συνεχίσω να το κάνω αυτό στον εαυτό μου. Είμαι ντροπαλή και πολύ κλειστός χαρακτήρας (άσε το ότι τα γράφω εδώ… είναι απλά σκέψεις). Καταπιέζω τον εαυτό μου να μη σκέφτεται το μέλλον, και να μην ονειρεύεται γιατί όταν κάτι που ονειρεύομαι και θέλω να γίνει, δε πραγματοποιηθεί, απογοητεύομαι πάρα πολύ. Έτσι, απλά λέω στον εαυτό μου να μη το κάνει. Να μην ονειρεύεται. Μια άλλη ηλιθιότητα που κάνω, είναι να κάνω ότι αισθάνομαι τη δεδομένη στιγμή με αποτέλεσμα να το μετανιώνω. Γι’ αυτό λέω πως είναι καλύτερα να μετανιώνω για κάτι που έκανα παρά για κάτι που δεν έκανα. (Θεωρία Νούμερο 6). Δάσκαλε που δίδασκες και λόγο δεν εκράτας , ένα πράγμα. Παρόλο που ξέρω πως θα μετανιώσω αν δεν κάνω κάτι, εντούτοις, λέω «αφού τώρα δε θέλω! Δε γαμιέται; Δε το κάνω!». Και μετά να λέω «ο βλάκας, δε το έκανα!». Για τα σίδερα είμαι, άσε.
Το σημερινό πόρισμα; KEEP DREAMING! Γιατί ότι δε σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό! Ναι βγήκα πιο δυνατή από αυτή την ιστορία και παρόλο που με έπιασε μια αισιοδοξία, εξακολουθώ να είμαι ερωτευμένη μαζί του και να πονάω, αλλά το κρατάω θαμμένο, κάπου στο πίσω μέρος του μυαλού μου. Γιατί; Γιατί δε θέλω να του το ξαναπώ, γιατί μάλλον είναι σαν να τον πιέζω, όταν μου ξεφεύγει. Ενώ το απλά θέλω να του υπενθυμίζω πως μπορεί να στηριχτεί πάνω μου. Ξέφυγα πάλι; Εντελώς ε; Δε πειράζει. Το μυαλό μου δουλεύει συνειρμικά και κάποιες φορές χάνομαι στις σκέψεις μου.
Everytime that I look in the mirror
All these lines on my face gettin' clearer
The past is gone
It went by like dust to dawn
Isn't that the way
Everybody's got their dues in life to pay
I know what nobody knows
Where it comes and where it goes
I know it's everybody's sin
You got to lose to know how to win
Half my life'ss in books' written pages
Live and learn from fools and from sages
You know it's true
All the things come back to you
x2
Sing with me, sing for the year
Sing for the laughter, sing for the tears
Sing with me, if it's just for today
Maybe tomorrow the good Lord will take you away
Dream On, Dream On, Dream On,
Dream until your dream come true
Dream On, Dream On, Dream On,
Dream until your dream come true
Dream On, Dream On, Dream On,
Dream On, Dream On, Dream On,
Dream On, Dream On, Ooooh
x2
Sing with me, sing for the year
Sing for the laughter and sing for the tears
Sing with me, if it's just for today
Maybe tomorrow the good Lord will take you away
Καλημέρα καλημέρα. Ξύπνησα με πονοκέφαλο πάλι. Δεν το αντέχω άλλο αυτό! Άσε που είδα άσχημο όνειρο. Τα όνειρα είναι αντιφατικά όμως. Ας ελπίσουμε ότι κάτι καλό θα γίνει. Είναι δυο νύχτες τώρα που τον βλέπω συνέχεια όνειρο.
Τη Δευτέρα θα πάω στη συνέλευση και θα δείξει αν θα κατεβώ Κύπρο. Αν και επειδή εγώ είμαι γκαντέμο, και επειδή θέλω να κατεβώ, θα μας πουν να ξεκινήσουμε εξεταστική από της 12 του μήνα. Και θα κάνω 6 μήνες να δω το σπίτι μου.
Άντε να ξυπνήσει και η Γιάννα να πάμε να πάρω δώρα για τα δίδυμα που κλείνουν ενός τα μωρά μου σήμερα! :D Να βγω και λίγο από το σπίτι που η καρέκλα έχει αρχίσει να ψηλώνει από τις ρίζες που έβγαλα από κάτω.
Ένας είναι ο στόχος μου: gotta stop think about him, gotta stop think about him, gotta stop think about him, gotta stop think about him, gotta stop think about him, gotta stop think about him.
But then again…αν τα όνειρα είναι τα μόνα που σου έμειναν, τι το κακό από το να ονειρεύεσαι;
Shot through the heart and you're to blame
Darlin' you give love, a bad name
An angel's smile is what you sell
you promise me heaven, then put me through hell
Chains of love, got a hold on me
when passion's a prison, you can't break free
Whoa!
You're a loaded gun
yeah, whoa...
There's nowhere to run
No one can save me
The damage is done
Shot through the heart
and you're to blame
You give love a bad name
I play my part and you play your game
You give love a bad name
You give love a bad name
You paint that smile on your lips
blood red nails on your fingertips
A school boy's dream, you act so shy
Your very first kiss was your first kiss goodbye
Whoa!
You're a loaded gun
whoa...
There's nowhere to run
No one can save me
The damage is done
Shot through the heart
and you're to blame
You give love a bad name
I play my part and you play your game
You give love a bad name
You give love...
Shot through the heart
and you're to blame
You give love a bad name
I play my part and you play your game
You give love a bad name
Shot through the heart
and you're to blame
You give love a bad name
I play my part and you play your game
You give love a bad name
You give love a bad name
Labels: έξοδος, ημικρανίες, όνειρα
Τη Δευτέρα λοιπόν, σχεδίαζα μέχρι τις 3 τα ξημερώματα και σηκώθηκα στις 9 για να συνεχίσω. Και τι μαθαίνω?!?! Ότι η σχολή θα μείνει κλειστή μέχρι την επόμενη Δευτέρα! Μόνο που δε έπεσα από το παράθυρο εκείνη τη στιγμή.
Πήγα τα έβγαλα φωτοτυπίες και τα έχω για όταν με το καλό τελειώσουν οι καταλήψεις.
Είχα πάει στην Εύα το μεσημέρι (ωραία τα γεμιστά κοπελιά!) και φεύγοντας από εκεί σκεφτόμουνα την περσινή χρονιά σε σχέση με φέτος. Κατέληξα βέβαια να περπατήσω τα 20 λεπτά ποδαρόδρομο χωρίς να το καταλάβω. (Αν ο δρόμος συνέχιζε ευθεία, μπορεί και να έφτανα στο σπίτι με τα πόδια – όχι δεν είναι κοντά- αλλάζεις τρεις δήμους) .
Και ναι, αν με έχεις add στο msn θα είδες τι βλακείες ακούω τώρα τελευταία! Παλιατζούρες από το 1980! Δε ξέρω γιατί, άλλη λόξα και αυτή. Με επηρεάζει η σελήνη στον καρκίνο μάλλον (καρκίνος με ωροσκόπο καρκίνο ….φαντάσου δηλαδή!)
Γιατί δηλαδή πρέπει να γίνεις χώμα για να νιώσεις λίγο καλύτερα; Μάλλον γιατί όταν δεν νιώθεις καλά για αρκετό καιρό, αρχίζεις να το συνηθίζεις. Τώρα τι λογική είναι αυτή δε ξέρω. Σκέφτομαι περίεργα, I’ve been told. Είμαι μουδιασμένη. Πραγματικά, δε νιώθω τίποτα. Θα προτιμούσα να είμαι χαρούμενη, αλλά από το να είμαι χάλια είναι πολύ καλύτερα.
Θα προσπαθήσω να βρω τα θετικά στους λόγους που με ρίχνουν ψυχολογικά, μπας και συνέλθω.
Πολύ το φιλοσόφησα απόψε μου φαίνετε. Άντε και καλό μήνα
P.S. Κλίο μου thanks:}
όσο για το άλλο comment….ευχαριστώ και σε ‘σένα…το ξέρω ότι νοιάζεσαι γλυκιά μου:} φιλάκια και στις δυο.
