|
Thursday, July 9, 2009,
7/09/2009 11:52:00 AM
Πολύ τραβάει η βαλίτσα
Η ιστορία κρατάει δυο χρόνια ακριβώς. Μιλάμε συνέχεια από μηνύματα, βγαίνουμε, μιλάμε και με φέρνει σπίτι. Αυτό έγινε τις 5 φορές που τον είδα μέσα στα 2 χρόνια.Εντάξει, είσαι ντροπαλός, αλλά από τη στιγμή που ξέρεις ότι και εγώ θέλω κάτι να γίνει, ΚΑΝΕ ΚΑΤΙ. Χθες πήγαμε και είδαμε τους Transformers. Προέκυψαν και δυο φίλοι του μαζί έτσι στο cinema δεν παίχτηκε τίποτα. Μα τίποτα όμως. Η γλώσσα του σώματος κάτι έλεγε, αλλά προς το πολύ τέλος. Πριν το cinema, παίχτηκε μια συζήτηση για σχέσεις. Και του λέω εγώ «στα 15-17 είχα σχέση 2 χρόνια και μετά διάφορα πράγματα περίεργα. Ας πούμε σχέση 2 εβδομάδων που δε τη λογαριάζω καν» Και άλλα περίεργα. Πολύ περίεργα, που δεν υπάρχει περίπτωση να του τα πω. Και τι μου λέει: «Μόνο εσύ είσαι στα περίεργα». Δεν ήθελα να χαλάσω την διάθεση αλλιώς θα του πέταγα κανένα «θέλει δυο για ταγκό ξέρεις». Και ναι θα ήταν καρφί. Και επειδή κρατάει και μούτρα, είπα να το προσπεράσω. Ναι, έχω φτάσει στο σημείο να γνωρίζω τι θα τον πειράξει πριν μιλήσω. Εδώ, να σημειώσω ότι η ταινία ήταν φανταστική!! Εντάξει ξενέρωσα σε 2 φάσεις αλλά εγώ είμαι, πάντα βρίσκω κάτι που να με χαλάει. Ήταν απίστευτη όμως! Τέλος πάντων, με έφερε σπίτι μετά την ταινία και τον ρώτησα αν θα τον ξαναδώ πριν φύγω. Είπε «ναι» με τέτοια σιγουριά, λες και το θεωρούσε αυτονόητο. Ότι θα βρεθούμε, θα βρεθούμε. Θα κάνει καμία κίνηση όμως? Έχω αρχίσει και ξενερώνω. Και αν ξενερώσω τελείωσε. Παγώνω τελείως και δεν κάνω καμία απολύτως προσπάθεια. Και εντάξει δε τρελαίνομαι κιόλας γιατί δε λογαριάζω να κάνω σχέση μαζί του. Δε θέλω να με κρατάνε κι άλλα πράγματα με τη Κύπρο. Ήδη περνάω αρκετά δύσκολα, δε μου χρειάζεται κι άλλος λόγος για να κλάψω. Αύριο ξεκινάω και δουλειά. Πόσο μου τη σπάει το Promotion δε λέγεται. Αλλά τι να κάνουμε, θα πληρώσει το ενοίκιο μου. Πρέπει να ξεκινήσω να γράφω την Πτυχιακή μου. Labels: mall, δουλειά, σχολή, ταινίες, φλερτ
posted by QuelMarth @ 7/09/2009 11:52:00 AM
5 Comments
Saturday, July 4, 2009,
7/04/2009 10:23:00 PM
Roll out
Χθες έδωσα το τελευταίο μάθημα. Βγήκα ζαλισμένη και απογοητευμένοι. Το σύστημα και οι καθηγητές μας γαμάνε και εμείς δεν κάνουμε τίποτα!Η άθλια έβαλε κάτι μαλακιές, άστα να πάνε. Όταν βγήκαν όλοι στην κατάσταση που ήμουν εγώ χαλάρωσα και έκανα κέφι πάλι. Μετά πήγαμε όλοι στο σπίτι του Α. γιατί έχει τα γενέθλια του τη Δευτέρα. Μασαμπουκιάσαμε, έπαιξα με τους σκύλους του, ήπια και τις μπύρες μου, έχασα στην μπλόφα και γύρισα σπίτι στις 4 τα ξημερώματα. Σήμερα πήγα και πήρα εισιτήριο για το express και ρώτησα για τα δρομολόγια για να είμαι σίγουρη. Γύρισα σπίτι, έκανα beauté,καθάρισα το σπίτι, έφτιαξα τη βαλίτσα μου και κάθισα στο laptop. Μέχρι που το καλοριφέρ άρχισε να στάζει πάλι. Πήρα την σπιτονοικοκυρά μου για να επισπεύσει τον υδραυλικό και την Γ. για να περάσει αύριο να ελέγξει την κατάσταση, μήπως και γέμισε η λεκάνη. Τότε γιατί αγχώνομαι??? Τέλος πάντων, όλα καλά θα πάνε. Θα αρχίσω να ετοιμάζομαι γιατί κατά τις 11:50 θα φύγω από το σπίτι. Να βάλω και λίγο Marilyn για να χαλαρώσω. Α! εδώ πάει το "Autobots, roll out" χαχαχα Labels: εξεταστική, σπίτι, φιλαράκια
posted by QuelMarth @ 7/04/2009 10:23:00 PM
0 Comments
7/04/2009 10:11:00 PM
Beton
Τετάρτη βράδυ είδα όνειρο ότι καθόμουν έξω από την πόρτα του εργαστηρίου [ ΠΕΤΥΛ] και την κοίταγα αλλά δεν έμπαινα να μάθω τον βαθμό μου.Πέμπτη απόγευμα πήγα στη σχολή για να δώσω το προτελευταίο μάθημα με τα παιδιά. Θα μάθαινε ο Σταύρος τους βαθμούς μας για να μας τους πει μετά την εξέταση. Όταν τα έμαθε και ξαναγύρισε να μας βρει, χαμογέλαγε γιατί το είχε περάσει. Και ο Α. το ίδιο. Εγώ και η Γιάννα δεν είχαμε μάθει. Εγώ είχα αρχίσει να φρικάρω. Το μυαλό μου είχε πετάξει ήδη. Μισή ώρα πριν την εξέταση βρεθήκαμε όλοι έξω από το εργαστήριο για να μάθουν βαθμούς και η Φ. με τον Γ. Εγώ ήμουν απ’ έξω και κοίταγα την πόρτα. Η καρδιά μου χτύπαγε σαν τα drums του Rob Bourdon. Άρχισα να φρικάρω. Η αναπνοή μου να βγαίνει γρήγορη και κοφτή. Ένιωθα λες και πήγαινα για εκτέλεση. Όταν από τις πολλές αναπνοές άρχισα να ζαλίζομαι και οι άλλοι με ρωτούσαν τι έχω, τους είπα ότι πάω για νερό και πήρα την Κ. τηλέφωνο για να με ηρεμίσει. Όταν επέστρεψα τους βρήκα έξω από την αίθουσα που δίναμε την εξέταση και αν και η Κ. κατάφερε να με ηρεμίσει και να με κάνει να γελάσω, με ξαναέπιασε. Μετά την εξέταση, που μάλλον κόπηκα από μαλακία, έμαθα ότι κόπηκα με 4,4. Να σε δω μαλάκα τι βαθμό θα μου βάλεις. Γιατί ο μέσος όρος του 7,8 +5 +4,4 βγάζει 5,7. Αλλά αν δεν περάσεις τη μαλακιά σε κόβει! Περιμένω ότι αντί δια 3, το κάνει δια 4. Ότι και καλά το τρίτο test έχει βαρύτητα δυο test. Περιμένω δηλαδή ένα 4,3. Γύρισα σπίτι και πλάνταξα στο κλάμα. Τέτοιο πράγμα δεν έχω πάθει ποτέ των ποτών για μάθημα. Ίσως γιατί έβαλα όλη μου την ενέργεια και απογοητεύτηκα? Ποιος ξέρει. Να’ ναι καλά ο Β. [όχι από την παρέα μου] που με ηρέμισε γιατί είχα πραγματικά φρικάρει. Labels: εξεταστική, νεύρα, φιλαράκια
posted by QuelMarth @ 7/04/2009 10:11:00 PM
0 Comments
Friday, July 3, 2009,
7/03/2009 12:17:00 AM
Όση χαρά και ευτυχία ένιωσα χθες, τόσο χειρότερα νιώθω σήμερα.Δεν αντέχω να γράψω παραπάνω απόψε; πρέπει να συγκρατηθώ για να διαβάσω για το αυριανό μάθημα. Labels: σκέψεις
posted by QuelMarth @ 7/03/2009 12:17:00 AM
0 Comments
Thursday, July 2, 2009,
7/02/2009 01:43:00 AM
Serenade
Η Γ. μου στέλνει κάθε χρόνο μήνυμα μόλις αλλάξει η ώρα και έρθουνε τα γενέθλια μου. Φέτος δε το έκανε. Αφού μου ευχήθηκε όλο το facebook, κατά τις 3, μου ευχήθηκε και ο Γ, λίγο αργότερα και η Φ. Καμία ώρα αργότερα μου έστειλε μήνυμα και η Γ. και τέλος ο Σ. από το FB. Έχω να πω ότι παραξενεύτηκα και ένιωσα λίγο περίεργα. Εστίασα όμως σε όλους τους φίλους και γνωστούς [και άγνωστους – που και αυτοί ήταν πολλοί-] που μου ευχήθηκαν. Καθόμουνα με την Κλ. και πίναμε νερό [?] στο σπίτι και περιμέναμε την Γ. που θα ερχόταν να δει κάτι σημειώσεις. Νομίζω πως η Κλ. ήταν στο κόλπο. Όταν ήρθε της πρότεινα να καθίσουμε στο μπαλκόνι που ήτανε χαρά Θεού και είπε όχι. Στις 7:20 χτύπησε το κουδούνι. Ανοίγω και περιμένω στην πόρτα. Βλέπω τη Γ. και άλλα 3-4 κεφάλια να εμφανίζονται με τσάντες και μια τούρτα με «22» απάνω. Το χαμόγελο μου είχε φτάσει στα αυτιά μου. Μη σου πω και πέρα απ’ αυτά. Έσβησα τα κεράκια στη πόρτα χαζογελώντας. Η Γ. και ο Σ. μου έδωσαν δώρο ένα καπέλο. Ναι πήρα επιτέλους το καπέλο που τόσο επιθυμούσα. Η Φ. και ο Γ. μου έδωσαν το «μέγα βιβλίο της τουαλέτας», το οποίο απ’ όσο είδα έχει πολύ γέλιο. Ο Α. έφερε την γαμάτη τούρτα. Ο Β. δε ρώτησα που ήτανε γιατί μας προξενεύουν τον έναν στον άλλο. Βασικά με προξενεύουν και στον Β. και στον Α. που είναι και οι δυο ελεύθεροι. Και όχι η έκπληξη, δε τελείωσε εδώ. Σε κάποια φάση αναρωτήθηκα που είναι ο Γ. και πήγα να βγω στο μπαλκόνι αλλά η Φ. μου είπε να μη το κάνω. Υπέθεσα ότι μιλάει στο τηλ, με την αδερφή του και κάθισα. Μέχρι που πήρε την κάμερα και με φώναξε. Βγαίνω η άμοιρη στο μπαλκόνι και κοιτάω από κάτω. Ήταν ο Β., αγκαλιά με την κιθάρα του και τραγουδούσε «Να ζήσεις Α. και χρόνια πολλά μεγάλη να γίνεις…» τα υπόλοιπα δε τα θυμάμαι. Κόντεψα να κατουρηθώ από τη χαρά μου! Χαχχαχα.Τώρα που το σκέφτομαι, γι’ αυτό φαγώθηκαν να σηκώσω τη τέντα! Όταν τελείωσε το τραγούδι, οι γείτονες στο απέναντι μαγαζί που με βλέπουν κάθε μέρα να ξεσκίζομαι στο διάβασμα στο μπαλκόνι, χειροκρότησαν και αυτοί. Απίστευτο! Ναι, μου έκαναν καντάδα! Χαχαχα!! Μ’ αρέσει που πριν λίγες μέρες σκεφτόμουν «τι ωραία που θα ήταν να μου έκαναν έκπληξη». Γιατί ειδικά από τότε που ξεκίνησα σπουδές, τα γενέθλια μου τα κάνω μετά τις 6 Ιουλίου και μετά από παρακάλια δικά μου. Μασαμπουκώσαμε σουβλάκια και απο 2 μπυρίτσες και εννοείτε ότι η τούρτα φαγώθηκε ολόκληρη. Τα παιδιά φύγανε κατά τις 10 [απίστευτα νωρίς για μας] γιατί δίνουμε αύριο. Ωστώσο, ήταν τα πιο ωραία γενέθλια του κόσμου! Labels: Μπαλόνια, σκέψεις, στιγμές, φιλαράκια, φωτογραφίες
posted by QuelMarth @ 7/02/2009 01:43:00 AM
7 Comments
Wednesday, July 1, 2009,
7/01/2009 02:23:00 AM
22
![]() ![]() ![]() Χρόνια μου Πολλά βρε! Και ας λύσαξα ότι ξαναγίνομαι 19 φέτος:p Labels: φωτογραφίες
posted by QuelMarth @ 7/01/2009 02:23:00 AM
5 Comments
Tuesday, June 30, 2009,
6/30/2009 02:01:00 PM
Έχω ημικρανία πάλι.Περιμένω να ψηθούν τα κεφτεδάκια για να φάω και να χαπακωθώ. Πάει το διάβασμα σήμερα..προς το παρόν τουλάχιστον. Σε ένα μήνα είναι η εχγείρηση. άντε μπας και δούμε διαφορά. Labels: ημικρανίες
posted by QuelMarth @ 6/30/2009 02:01:00 PM
0 Comments
|
Currents
Mood:paranoiaListening to:metallica Reading:ta panta ola Eating:crackers Drinking:frape Obsessed:twitter and oliver sykes;s My blogs
Ακούω και βλέπω +
Quelmarth is cookingΣυμπλοκίτες/σσες
Attalanti +
Cpil +
dreaming +
elgalla +
Εξύμνoς +
if.. ιγένεια +
Nenyaki : ) +
panikos kai fovera +
Papo's log +
Psipsinel +
Rizobreaker +
γυάλινο δάκρυ +
me +
Κορκόδειλας +
Παυσίλυπη +
sapioi +
netfreaks
Hang Out @
flickr +
Mibba +
Buzznet +
Polyvore +
Stardome +
Twitter +
TumblrAbout
My profileFall, winter, afternoon, moon, time, eclipse, feminine, forgiving, pathetic, metal, black, sweet, sunrise, technology, moments, breeze, ice tea, green, frappe, cell phone, Sport Billys bag, red, Yin, blacknwhite, fantasy, new moon, rainbow, elves, fear, ceiling, breaking dawn, wall, chucks, vampires, coca-cola light, hp, twilight, mocha, spirit, butterflies and hurricanes, forbidden Previous Mumbles
Really Old Mumbles
Credits
Layout: tuesdaynight + meResources: 1 2 3 |