Chelsea Smile
Tuesday, November 10, 2009
11/10/2009 01:10:00 AM
Με έχουν πιάσει οι μαύρες μου πάλι. Οι πολύ μαύρες μου όμως. Σε φάση που τρόμαξα και ήθελα να με χαστουκίσω προχτές.
Καθόμουνα με τις 2 κολλητές μου, τα αγόρια τους και ένα φίλο τους ακόμα προχθές τα ξημερώματα και έπαιζαν χαρτιά. Εγώ ήμουν σε φάση μισό ξύπνιου- μισό ύπνου και με έπιασε ένα μαύρισμα; ήθελα να πάω σπίτι μου, να χωθώ στο κρεβάτι μου και να βάλω τα κλάματα.
Και εκεί που καθόμουν μια εικόνα με αίμα μου ήρθε στο μυαλό; αίμα να στάζει απο τον καρπό και να ρέει προς τα δάκτυλα. Εκεί είναι που ήθελα να με χαστουκίσω.
Δε πρόκειτε να κάνω καμμία μαλακία, μη τρομάζεις [αν και το ξέρω πως καταβάθος χέστηκες - δε θα χάσει και κανά δόκτορα ο κόσμος]. Αλλά αφενός είμαι πολύ περίεργη για το αν το κάρμα μου θα δουλέψει και θα μου δώσει κάτι πίσω για όλα αυτά που περνάω και αφετέρου γιατί αγαπάω πολύ την οικογένεια μου και τους φίλους μου. Και τέλος, γιατί απλά το θεωρώ δειλία. Δεν παραδίνομαι.
Μπορεί να νιώθω άχρηστη και ασήμαντη; μπορεί να θέλω να εξαφανιστώ και αφανιστώ αλλά δεν παραδίνομαι τόσο εύκολα γιατί ένα μεγάλο "αν" είναι χαραγμένο στο μυαλό μου. Και αν, κάτι καλό με περιμένει στην επόμενη γωνία και δε το συναντήσω ποτέ?
Βέβαια αντί να στρίψω στη συγκεκριμένη γωνία, εγώ συνήθως πάω ανάποδα στο απέναντι πεζοδρόμιο της καθέτου λεωφόρου γιατί μάλλον η μάνα μου βγήκε απο το σπίτι πριν να 40ίσει, αλλά δε βαριέσαι?
Προσπαθούσα να αποφύγω να γράψω τόσες μέρες γιατί δεν είμαι καλά; αλλά δε μπορώ να τα πω σε κανέναν άλλο χωρίς να τον τρομάξω. Και το "καλά" έχει γίνει η αυτόματη απάντηση μου στο "είσαι καλά?". Το ξέρω ότι ο ξένος στα αρχίδια του με έχει γραμμένη και ρωτάει απλά απο τυπικότητα. Αλλά στους φίλους μου δε δείχνω πως δεν είμαι καλά για να τους δώσω ευκαιρία να με ρωτήσουν αν στ'αλήθεια είμαι καλά.
Και να με ρωτήσουν, θα τους διαβεβαιώσω πως είμαι καλά. Γιατί και το να μιλήσω θα αλλάξει κάτι? Στο ίδιο κρεβάτι θα κοιμάμαι; μόνη θα νιώθω πάλι.
Και αυτό, σύμφωνα με την Πληροφορική, λέγεται endless loop. Σαν το merry-go-round that goes round and round and round...
Labels: μοναξιές
Done!
Sunday, November 8, 2009
11/08/2009 11:36:00 PM
Δε ξέρω τι γίνεται, αλλά κανένας σε αυτό το
site δε βάζει hmtl για comments βρε παιδί μου. Έτσι το έβαλα εγώ.
Πολύ φωτεινό ε? Δε πειράζει, για να μου φτιάχνει τη διάθεση είναι.
Html
11/08/2009 10:01:00 PM
Ναι, καλά άλλαξα εγώ το template.....το Link για τα comments όμως είναι άφαντο!
Πωπω, δουλειά δεν είχε ο Διάολος...
Sell-by-date
Friday, November 6, 2009
11/06/2009 10:38:00 PM
Έχω βάλει ημερομηνία λήξεως στο θέμα την Κυριακή το πρωί. Έπρεπε να είναι Σάββατο βράδυ κανονικά, αλλά νιώθω γενναιόδωρη και θα τραβήξω μέχρι Κυριακή.
Την μια το ακυρώνει γιατί άργησε να ξυπνήσει και έτσι θα τράβαγε όλη η μέρα πίσω. Τώρα το αφήνει απάνω μου και με γράφει όταν στέλνω μύνημα.
Όχι αγόρι μου δε πάει έτσι το θέμα. Έσυ δεν ήθελες να βρεθούμε? Ψάξε με. Σου έστειλα ένα μύνημα την Πέμπτη και περίμενα. Δυο ώρες μετά απλά σταμάτησα να κοιτάω το κινητό.
Τώρα απλά περιμένω να επιβαιβεωθώ.
Labels: φλερτ
Fever
Tuesday, October 27, 2009
10/27/2009 12:23:00 AM
Πήγα που λες και είδα τον Παπακωνσταντίνου και φέτος. Θα ξανά πάω σίγουρα! Ήτανε τέλεια, και ας κρεβατώθηκα για μιαμιση μέρα. Χθες το μεσημέρι είχα και πυρετό. Νομίζω έφταιγε το ότι περίμενα και περίοδο.
Γιατί με το που είδα, όλα καλά. Δε πειράζει πέρασε. Και το σαββατόβραδο ήτανε τέλειο!
10/27/2009 12:22:00 AM

πήγα πήγα πήγα!!! και ήτανε ΤΕΛΕΙΑ!!! να σηκωθείς να πας!!!!
Labels: έξοδος
PMS
Sunday, October 18, 2009
10/18/2009 09:42:00 PM
Το Π-Ε.Σ. με έχει ξετινάξει αυτόν τον μήνα. Μέσα σε δο μέρες έχω φάει ένα κεικ που αναλογεί σε 12 μικρά cupcakes, 2 πιάτα cornflakes, 6 λιλιπούτιες toblerone και ένα πακέτο lays..πέρα απο το μεσημεριανό φαγητό.
Νιώθω σαν βόδι!! ααααααρργγγγ
Υ.Γ. Χρωστάω κάτι φωτό, θα έρθουν μόλις τα ρούχα σιδερωθούν!
Labels: P.m.s.